داستانهای جنگی: روایتی جدی از جبهههای فراموششده
بازی Battlefield V بین دو حالت با دو حال و هوای متفاوت تقسیم شده است. بخش تکنفره «داستانهای جنگی» (War Stories) بر روی داستانهای کوتاه از سراسر جهان تمرکز دارد. این داستانها به طور جدی و بیشتر به سبک مستند-درام روایت میشوند تا رویکرد سینمایی Call of Duty.
هر «داستان جنگی» قصد دارد بازیکنان را با یکی از جبهههای جنگ آشنا کند و به جای نبردهای آشنا مانند نرماندی یا استالینگراد، بر جنبههای کمتر شناختهشده این درگیری جهانی تمرکز دارد. یک مأموریت مخفیکاری سنگین در نقش یک تکتیرانداز نروژی، یک داستان هشداردهنده با حضور سربازان سنگالی که در فرانسه میجنگند، و یک کمپین عملیات ویژه خشن درباره کماندوهای بریتانیایی وجود دارد. توسعهدهنده DICE قصد دارد یک مأموریت نهایی پس از عرضه با تمرکز بر یک واحد زرهی آلمان نیز اضافه کند. در مجموع، «داستانهای جنگی» دیدگاهی تازه به جنگی ارائه میدهند که بازیهای ویدیویی سالهاست آن را بازسازی کردهاند و در مقایسه با مأموریتهای کوتاهتر و پرتعدادتر Battlefield 1، هر داستان در Battlefield V کاملتر و از نظر روایی منسجمتر احساس میشود.
گیمپلی بخش داستانی: تجربهای ناهماهنگ اما چشمنواز
تجربه واقعی بازی کردن این داستانها کمتر یکنواخت است. Battlefield همیشه زمانی بهترین عملکرد را داشته که بر روی نبردهای خط مقدم و سکانسهای وسایل نقلیه تمرکز کرده است. Battlefield V همچنان هر دو را به خوبی مدیریت میکند—به ویژه با یک دفاع دیوانهوار در برابر تانکهای آلمانی در طول کمپین بریتانیا. مخفیکاری نقطه قوت کمتری است که در طول بخشهای متعدد نفوذی در داستان نروژ و همچنین در چند مأموریت نفوذ به پایگاه به سبک Far Cry در داستان بریتانیا آشکار میشود. سکانسهای مخفیکاری میتوانند پرتنش باشند، اما این تنش کمتر به طراحی خوب و بیشتر به این نگرانی فزاینده مربوط میشود که هر لحظه ممکن است یک اتفاق غیرمنتظره رخ دهد.
این عناصر ضعیفتر، پایه محکمی که توسط «داستانهای جنگی» گذاشته شده را تضعیف نمیکنند. تجربه داستانهای ناگفته هیجانانگیز است و اگرچه لحن میتواند به شدت از یک داستان به داستان دیگر تغییر کند—داستان فرانسوی تلخ و جدی است، در حالی که مأموریت بریتانیایی کمدی فیلم Three Kings را تداعی میکند—اما به لطف این تنوع، نویسندگان موفق به گنجاندن ایدههای مختلفی شدهاند. یک داستان به شبح فاجعه هستهای قریبالوقوع در حین کار نازیها برای ساخت سلاح اتمی میپردازد، در حالی که دیگری با نژادپرستی که اغلب سربازان سیاهپوست با آن روبرو بودند، مقابله میکند.
هر داستان همچنین با طراحی بصری و صوتی خیرهکننده Battlefield V به شدت بهبود یافته است. این یک بازی زیباست. سربازان در میان طوفانهای برفی نروژ میدوند و هر دانه برف در باد زیر شفق شمالی میرقصد. آفتاب داغ بر شنهای لیبی میتابد که توسط تانکهای غلتان و بمبارانهای بیامان موشکی به هوا بلند میشوند. صدای شلیک تفنگها در سالنهای آشیانهها در شمال آفریقا طنینانداز میشود و پوکههای خرجشده مانند سکههای پول خرد روی زمین میریزند. سربازان به زبانهای فرانسوی، انگلیسی و آلمانی فریاد میزنند و مهم نیست به چه زبانی صحبت میکنند، شما دقیقاً میدانید چه میگویند. به راحتی میتوانید خود را در این مکانها تصور کنید.
یک دوگانگی عمیق: نبردهای حماسی در برابر واقعیت تلخ جنگ
Battlefield V یک بازی درباره قهرمانان است. بازیای که در آن شما به تنهایی پادگانهای دشمن را نابود میکنید، نارنجک دودزا پرتاب میکنید تا همرزم زخمی خود را نجات دهید و میتوانید با یک شلیک دقیق راکت، سرنوشت نبرد را تغییر دهید. اما هر چقدر که شجاعت و پیروزی در جنگ جهانی دوم وجود داشته، فقدان نیز وجود داشته است. نه فقط از دست دادن پول و منابع، یا حتی از دست دادن جان، بلکه نوعی فقدان فرهنگی جهانی.
داستانهای Battlefield V نسخه اسطورهای جنگ را بیشتر از واقعیتهای سرد آن به تصویر میکشند. این داستانها اغلب تأثیرگذار و الهامبخش هستند و بر شخصیتها و مکانهایی تمرکز میکنند که مسلماً سزاوار روایتهای اسطورهای خود هستند. اما همین دوگانگی بین داستانسرایی جدی و حملات موشکی هیجانانگیز V-1، یک تنش در قلب بازی ایجاد میکند.
بخش چندنفره: بازگشت به هرجومرج سریع و هیجانانگیز
بخش چندنفره Battlefield V، که تیمهایی تا ۳۲ بازیکن را در نبردهای خونین بر سر هشت نقشه گسترده برای تصرف نقاط کنترلی قرار میدهد، به همان اندازه هیجانانگیز است که همیشه بوده. در حالی که فاقد خشونت گلآلود Battlefield 1 است، بخش چندنفره با موفقیت تصاویر و اعمال جسورانه یک جنگ جهانی دوم رمانتیکشده را به تصویر میکشد. DICE سرعت را بالا برده و لبههای خشن و انیمیشنهای کندتر بازی قبلی را صاف کرده است که نتیجه آن یک بازی است که به سختی میتوان از آن دست کشید.
همه چیز سریعتر از بازی قبلی است که به بازیکنان اجازه میدهد چابکتر و مرگبارتر باشند. پریدن از روی موانع کیسهشنی سریعتر از همیشه است. بازیکنان میتوانند به پشت بیفتند و سلاحهای خود را به جلو شلیک کنند که سریعتر از حالت درازکشیدن آهسته است. نشانهگیری از طریق دوربین اسلحه زمان بسیار کمتری نسبت به Battlefield 1 میبرد. نتیجه، بازیای است که ممکن است کهنهسربازان هاردکور را که به سری Battlefield به عنوان یک شوتر چندنفره واقعگرایانهتر نگاه میکنند، ناراضی کند. اما رویکرد پرانرژیتر Battlefield V بیشتر با ایدهآلگرایی آن همخوانی دارد. این جنگی پر از قهرمانان بود، بازی این را میگوید. پس منطقی است که گیمپلی نیز آن را منعکس کند.
تاکید بر کار تیمی
Battlefield V همچنین تنظیماتی را در تعاملات تیمی دیرینه خود ایجاد میکند تا بر رفاقت و همکاری تأکید کند. شما گزینههای کلاس معمول را دارید: سربازان Assault ماهر در استفاده از سلاح، Medics که تیم را احیا میکنند، Supports که مهمات پرتاب میکنند و نیروهای Recon که از تفنگ تکتیرانداز استفاده میکنند. این بازی تغییراتی ایجاد میکند تا اطمینان حاصل شود هر نقش حتی از نسخههای قبلی سری نیز ارزشمندتر است. مهمات کمتری در دسترس است مگر اینکه یک بازیکن کلاس Support در جوخه خود داشته باشید. این سیستم فرسایشی که در نسخه بتا بیش از حد بود، اکنون به چیزی قابل مدیریتتر تنظیم شده است. همچنین بازیکنان میتوانند یک کیت پزشکی حمل کنند تا خود را درمان کنند و میتوانند آن را با کمک یک Medic دوباره پر کنند. اعضای جوخه میتوانند برای احیای متحدان خود بشتابند، اقدامی که قبلاً به Medics محدود بود. شناسایی دشمنان اکنون پیچیدهتر از فشردن یک دکمه است و به تمرکز بر روی یک هدف نیاز دارد.
سیستم پیشرفت: پیچیده و بیش از حد بازیگونه
خارج از مبارزه، بخش چندنفره Battlefield V بازیکنان را به شبکهای از سیستمهای پیشرفت و گزینههای شخصیسازی وارد میکند که حس بازی آرکید را چند قدم فراتر میبرد. این مشکل بیشتر در نحوه مدیریت ارتقاء سلاحها مشهود است. هر سلاح درخت تجربه و سطح فردی خود را دارد که با استفاده مکرر آن را افزایش میدهید. هر کلاس یک درخت سطحبندی دارد که در بیست به پایان میرسد و در هر نقطه تجهیزات جدید باز میشود. این تجهیزات را میتوان با استفادههای مکرر که رتبه فردی سلاح را بالا میبرد، بیشتر ارتقا داد.
این سیستمها، البته، تردمیلی هستند که روی آن میدوید و هر پاداش به صورت ریاضی اندازهگیری شده تا شما را با خوشحالی در میدان نبرد دیجیتال نگه دارد. شما برای پادشاه و کشور میجنگید، و همچنین برای آن تفنگ تکتیرانداز Kar98 عالی. و آن افزایش آمار کوچک بعدی.
حکم نهایی: یک بازی سرگرمکننده و عجیب
بزرگترین ترفند Battlefield V این است: سرگرمکننده است. این سرگرمی بر پایهی یک اسطوره بنا شده و از طریق تکنیکهای طراحی مدرن که برای حفظ بازیکن ساخته شدهاند، حفظ میشود. این به این معنا نیست که دوست داشتن Battlefield V اشتباه است. این یک بازی خوب است و من میدانم که برای مدت طولانی آن را بازی خواهم کرد. اما این یک بازی عجیب نیز هست، و هر چه بیشتر آن را بازی کردهام، این غرابت آشکارتر شده است. مانند بسیاری از بازیهای ویدیویی جنگی دیگر، «بازیسازی» بزرگترین و پرهزینهترین کشمکشهای بشریت، هر بار که بازی میکنم، مرا آزار میدهد.
