نقد و بررسی Final Fantasy Tactics: The Ivalice Chronicles

چطور می‌توان چنین اثری را بهبود بخشید؟

این وظیفه غیرممکنی است که پیش روی ریمستر Final Fantasy Tactics: The Ivalice Chronicles قرار گرفته است؛ یک بازسازی کامل که تلاش می‌کند ضمن وفادار ماندن به نسخه اصلی، لبه‌های تیزتر آن را برای مخاطبان مدرن نرم‌تر کرده و هنر پیکسلی کلاسیکش را برای نمایشگرهای HD بهینه کند. این ریمستر در اکثر مواقع موفق عمل می‌کند و با مجموعه‌ای از بهبودهای کوچک که دیگر نمی‌توانم بدون آن‌ها زندگی کنم و یک حالت سخت (Hard Mode) جدید که حسابی مرا به چالش کشیده، باعث شده تا جدیدترین تجربه بازی من تقریباً به اندازه اولین بار، اضطراری و هیجان‌انگیز باشد.

همچنان بهترین داستان در دنیای فاینال فانتزی

داستان فاینال فانتزی تاکتیکس با ربوده شدن یک پرنسس آغاز می‌شود و با یک رویارویی در جهنم به پایان می‌رسد. پایان یک جنگ به شروع جنگی دیگر تبدیل می‌شود، زیرا یک درگیری بر سر جانشینی در سرزمین آیوالیس (Ivalice)، ملتی از قبل فروپاشیده را به ورطه جنگ داخلی می‌کشاند. در مرکز این آشوب، نجیب‌زاده‌ای به نام رامزا بیولв (Ramza Beoulve) قرار دارد که به یک مزدور تبدیل شده است. ترکیب پیروزمندانه او از ایده‌آل‌گرایی ساده‌لوحانه و حس تزلزل‌ناپذیر عدالت، او را به یک رقیب سرسخت برای توطئه‌های ماکیاولیستی تبدیل می‌کند که پادشاهی را به هرج‌ومرج کشانده‌اند. اما فاینال فانتزی تاکتیکس یک بازی درباره تاریخ است، نه افسانه‌های پریان، و هیچ پایان خوشی در انتظار رامزا یا هیچ‌کس دیگری در آیوالیس نیست. تنها آرامشی وجود دارد که آن‌ها با تصمیم‌گیری برای آنچه درست است و نپذیرفتن هیچ جایگزینی، برای خودشان می‌سازند.

این‌ها کهنه‌سربازان هستند، کسانی که وقتی دیگر به شمشیرهایشان نیازی نیست، کنار گذاشته می‌شوند! این‌ها مردم عادی هستند که خونشان با مالیات و عوارض خشک می‌شود!

در ابتدای بازی، رامزا به تازگی از آکادمی نظامی فارغ‌التحصیل شده و آماده است تا چند دهقان را به خاطر قیام علیه اشرافیت سرکوب کند. او به همراه دوست popol عادی‌اش، دلیتا (Delita)، مأمور می‌شود تا یک شورش محلی توسط کهنه‌سربازانی که از یک جنگ خارجی بازگشته‌اند و اکنون خواهان نقشی در حکومت هستند را سرکوب کند. اعضای این جنبش انقلابی نوپا که به عنوان دزد و آدم‌ربا معرفی شده‌اند، بی‌رحمانه توسط فرزند لوس یکی از قدرتمندترین خانواده‌های آیوالیس قتل‌عام می‌شوند.

تنها پس از یک سری برخوردهای اتفاقی با رهبران آن جنبش است که رامزا به آرامی متوجه می‌شود که قدرتمندان بیشتر نگران حفظ قدرت خود هستند تا استفاده از آن به نفع دیگران. پایان اولین کمپین نظامی او به یک بیداری تراژیک تبدیل می‌شود، زیرا او و دلیتا در مسیرهایی معکوس و آشتی‌ناپذیر از هم جدا می‌شوند. در حالی که پرده ایدئولوژیک از چشمانش کنار رفته، رامزا باید تلاش کند تا آیوالیس را از تباهی نجات دهد، بدون آنکه ارتشی پشت سرش باشد یا باورهای روشنی برای راهنمایی‌اش داشته باشد.

شطرنج به سبک D&D در اوج خود

در پس این زمینه قرون‌وسطایی تاریک اما امیدوارکننده است که فاینال فانتزی تاکتیکس شما را به کار با یکی از بهترین سیستم‌های شخصی‌سازی کلاس در هر بازی نقش‌آفرینی (RPG) وامی‌دارد که در یکی از بهترین سیستم‌های مبارزاتی هر بازی استراتژی نوبتی پیاده‌سازی شده است. گروه رو به رشد شما از افراد ناسازگار می‌تواند برای تبدیل شدن به هر چیزی آموزش ببیند؛ از شوالیه‌های زره‌شکن و شیمی‌دان‌های معجون‌ساز گرفته تا مقلدهای ماهر یا جنگجویانی که از ریاضیات محض برای به زانو درآوردن دشمنانشان استفاده می‌کنند.

هر یک از این شغل‌ها دارای نقاط قوت و ضعف ذاتی و همچنین پاداش‌های رشد آماری هستند که با بالا رفتن سطح شما جمع می‌شوند. شما همچنین می‌توانید توانایی‌های مختلف از شغل‌های مختلف را پس از کسب امتیاز کافی در طول مبارزه برای باز کردن آن‌ها، ترکیب و هماهنگ کنید. این شامل نه تنها توانایی‌های فعال، بلکه مهارت‌های غیرفعال (Passive)، ضدحمله‌ها (Counter) و پاداش‌های حرکتی نیز می‌شود. آیا یک جادوگر سفید (White Mage) می‌خواهید که اسلحه می‌دزدد، روی گدازه راه می‌رود و تفنگ حمل می‌کند؟ می‌توانید این کار را انجام دهید. آیا یک سامورایی می‌خواهید که در نقشه تلپورت می‌کند، دو عصای جادویی به دست می‌گیرد و می‌تواند باهاموت (Bahamut) را احضار کند؟ این کار را هم می‌توانید انجام دهید.

برخی از این ترکیب‌ها افتضاح هستند. برخی دیگر به شدت قدرتمند (OP) می‌شوند. کشف مرزهای بین این دو، یکی از بزرگترین لذت‌های فاینال فانتزی تاکتیکس است؛ یک بازی استراتژی نقش‌آفرینی نادر که خوشحال می‌شود به شما اجازه دهد از هر ترفندی برای نه تنها زنده ماندن در نبرد، بلکه برای تسلط کامل بر آن استفاده کنید. زمانی که آخرین شغل‌های بازی را باز کرده و در آن‌ها استاد شده‌اید، دشمنان را می‌توان از آن سوی نقشه، قبل از اینکه حتی به شما برسند، از کار انداخت یا به طور کامل نابود کرد.

ارائه صدایی تازه به یک کلاسیک همیشگی

کارگردان اصلی، یاسومی ماتسونو (Yasumi Matsuno)، فیلمنامه را بر اساس پورت PSP بازی یعنی War of the Lions دوباره ویرایش کرده و اکنون به طور کامل صداگذاری شده است. نتیجه، یک بومی‌سازی بسیار واضح‌تر و طبیعی‌تر است که در آن شخصیت هر کاراکتر به شیوه‌های ظریف‌تری بروز می‌کند. به شخصیت‌های شرور تک‌بعدی مانند شوالیه فل گافارد گافگاریون و دوک بزرگ گریت برینگتون فضای بیشتری داده شده تا خود را توضیح دهند و انگیزه‌هایشان را منتقل کنند. یاران محبوب طرفداران مانند اگریاس اوکس و سیدولفوس اورلاندو این فرصت را پیدا می‌کنند تا قبل از اینکه ناگهان از صحنه خارج شوند، نور بیشتری بر پیشینه خود بتابانند.

خلاصه نقد Final Fantasy Tactics: The Ivalice Chronicles

• نقل قول روی جعبه: “همچنان یکی از بهترین‌هایی که تا به حال ساخته شده است.”
• توسعه‌دهنده: Square Enix
• نوع بازی: استراتژی نقش‌آفرینی (Strategy RPG)
• نکات مثبت: داستان تلخ اما دلچسب، سیستم شغلی پیچیده، موسیقی متن جاودانه و انبوهی از بهبودهای خوشایند.
• نکات منفی: برخی مصالحه‌های بصری، ایرادات گاه‌به‌گاه در صداپیشگی و کمبود محتوای جدید.
• پلتفرم‌ها: PS5 (تجربه شده)، PS4، Xbox Series X/S، Xbox One، Switch 2، Switch، PC
• تاریخ انتشار: ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۵
• نحوه تجربه: کمپین اصلی را به پایان رسانده و برخی از مأموریت‌های جانبی را تکمیل کردم. حدود ۲۵ ساعت.

چالش‌های بازسازی یک نوستالژی

من طرفدار همه نوشته‌های جدید نیستم. صحنه‌هایی در نیمه دوم بازی وجود دارد که کمی شبیه به تکرار پرحرفی نکاتی است که شخصیت‌ها قبلاً بیان کرده‌اند، اما احساس می‌کنند مجبورند قبل از درگیری دوباره آن‌ها را بازگو کنند. همچنین صراحت بی‌نظیری در برخی از دیالوگ‌های نسخه اصلی انگلیسی فاینال فانتزی تاکتیکس وجود داشت که در این ریمستر صاف و صیقلی شده است. با این حال، نسخه “اصلی” بازی نیز در این ریمستر گنجانده شده، اما فقط با فیلمنامه الهام گرفته از دوران الیزابتی بازنویسی شده War of the Lions. آن نسخه اصلی، با تمام آشفتگی و گیج‌کنندگی‌اش در برخی نقاط، همراه با جمله معروف “blame yourself or god”، شایسته جایگاهی در این ریمستر بود.

در بازسازی بصری نیز مشکلاتی وجود دارد. در حالی که بیشتر بخش‌های The Ivalice Chronicles کار بسیار خوبی در بازآفرینی زیبایی‌شناسی اصلی در کیفیت HD انجام می‌دهد، و من در نهایت با فونت و سبک‌های رابط کاربری مدرن‌تر کنار آمدم، صحنه‌هایی وجود دارد که بافت‌های جدید به طرز ناامیدکننده‌ای تخت به نظر می‌رسند و فاقد عمق هنر پیکسلی اصلی هستند. از نظر انیمیشن، ریمستر تقریباً به طور کامل عاری از هرگونه افت فریم است. اگر یک زمینه وجود داشته باشد که نسخه جدید به طور قابل بحثی بدتر از نسخه اصلی به نظر می‌رسد، آن احضارها (Summons) هستند. شیوا، تایتان، باهاموت و دیگران کمی خلاصه‌شده و بی‌رنگ به نظر می‌رسند. با این حال، این‌ها تعریف دقیق ایرادات جزئی هستند و اگر شما هم صدها ساعت فاینال فانتزی تاکتیکس بازی نکرده باشید، احتمالاً اصلاً متوجه منظور من نخواهید شد.

حالت سخت جدید شوخی‌بردار نیست

بحث‌های زیادی در مورد تصمیم اسکوئر انیکس برای اضافه نکردن شغل‌های جدید یا محتوای جانبی معنادار به این ریمستر وجود داشته است. به جای آن، من از اینکه حالت سخت جدید بازی چقدر چالش‌برانگیز است، شگفت‌زده شده‌ام. در حالی که حالت آسان بسیار بخشنده است و حتی حالت نرمال نیز به نفع بازیکنان تنظیم شده، بالاترین سطح دشواری باعث شده تا من حتی در نبردهای پیش پا افتاده‌ای که قبلاً هرگز نگرانشان نبودم، شکست بخورم.

کلام انسان هرچند هنرمندانه، فاقد اعتقاد است. تو ایمانت را بر نادیده‌ها بنا می‌کنی و آن را چون حقیقتی مقدس می‌پنداری.

آیا واقعاً باور داری که می‌توانی آن را تغییر دهی؟ حتی من هم آنقدر ساده‌لوح نیستم.

در حالی که نبردها، با همان ساختار و چینش دقیق دشمنان، یکسان به نظر می‌رسند، واحدهای دشمن بسیار سخت‌تر ضربه می‌زنند و به راحتی از پا در نمی‌آیند. من فکر می‌کردم این موضوع بیشتر در اوایل بازی که گروهم هنوز در حال رشد و کسب بهترین شغل‌ها و قوی‌ترین مهارت‌هایشان بود، مرا هوشیار نگه می‌دارد. اما در عوض، این چالش در تمام طول بازی گریبان‌گیر من بوده و مرا مجبور به گریند کردن، توجه دقیق به تیمی که به میدان می‌فرستم و بازی محتاطانه پس از شروع نبرد کرده است.

حرف آخر: بهترین نسخه از یک بازی ناقص اما بی‌نظیر

The Ivalice Chronicles نسخه بی‌نقصی از فاینال فانتزی تاکتیکس که در ذهنم تصور می‌کنم نیست، اما بدون شک بهترین نسخه‌ای است که در واقعیت وجود دارد. این ریمستر، مانند قهرمان داستانش رامزا بیولв، در برابر تاریخ ایستاده است؛ یک پیام‌رسان ناقص اما سازش‌ناپذیر با یک درخواست ساده: “برگردید و یکی از بهترین بازی‌هایی که تا به حال ساخته شده را بازی کنید.”