بررسی روانشناختی ارن یگر (Eren Jaeger): قهرمان، هیولا یا برده آزادی؟

پاسخ به سوالات کلیدی درباره ارن یگر

قبل از آنکه به اعماق داستان سفر کنیم، در اینجا پاسخ کوتاه به مهم‌ترین سوالاتی که هر طرفداری در مورد ارن یگر در ذهن دارد را پیدا می‌کنید:

ارن یگر کیست؟

ارن یگر شخصیت اصلی و قهرمان (و بعدها ضدقهرمان) داستان حمله به تایتان است. او تنها پسر گریشا و کارلا یگر بود که پس از سقوط دیوار ماریا و قسم خوردن برای نابودی تایتان‌ها، به وارث سه تایتان قدرتمند تبدیل شد: تایتان مهاجم، تایتان بنیان‌گذار و تایتان پتک جنگی. (داستان کامل او را در ادامه بخوانید)

چرا ارن «غرش» (The Rumbling) را فعال کرد؟

هدف نهایی ارن از فعال کردن غرش و نابودی ۸۰٪ از جمعیت جهان، پایان دادن به چرخه نفرت و جنگ علیه مردم جزیره پارادایس بود. او معتقد بود این تنها راه قطعی برای تضمین آینده و آزادی دوستانش است، حتی اگر به قیمت تبدیل شدن او به هیولای تمام دنیا تمام شود. (تحلیل کامل انگیزه‌های او در ادامه)

قدرت‌های اصلی ارن چه بودند؟

ارن به طور همزمان قدرت سه تایتان از نه تایتان اصلی را در اختیار داشت: تایتان مهاجم که به او قدرت دیدن خاطرات وارثان آینده را می‌داد، تایتان بنیان‌گذار که به او توانایی کنترل تمام تایتان‌ها و الدیایی‌ها را می‌بخشید، و تایتان پتک جنگی که به او اجازه ساخت سازه‌های سخت شده از راه دور را می‌داد. (بررسی کامل توانایی‌ها در ادامه)

آیا ارن واقعاً از میکاسا متنفر بود؟

خیر، این یکی از بزرگ‌ترین دروغ‌ها و دردناک‌ترین فداکاری‌های ارن بود. او برای اینکه میکاسا و دیگران بتوانند در آینده او را متوقف کنند و به عنوان قهرمانان دنیا شناخته شوند، آن‌ها را از خود راند. در واقعیت، او عمیقاً میکاسا را دوست داشت و بزرگ‌ترین آرزویش زندگی با او بود. این موضوع به زیبایی در مقاله تحلیل شخصیت میکاسا آکرمن نیز بررسی شده است. (تحلیل کامل روابط در ادامه)

سرنوشت نهایی ارن یگر چه شد؟

در پایان داستان، ارن یگر در جریان نبرد نهایی برای متوقف کردن «غرش»، توسط میکاسا آکرمن کشته شد. مرگ او باعث از بین رفتن قدرت تایتان‌ها برای همیشه از روی زمین شد و دوستانش را به عنوان ناجیان بشریت به دنیا معرفی کرد. (جزئیات کامل در بخش پایانی داستان)

جدول مشخصات و بیوگرافی ارن یگر

کالبدشکافی روانشناختی ارن یگر: عطش آزادی به چه قیمتی؟

برای درک کامل ارن یگر، باید فراتر از اعمال او و به ریشه‌های روانشناختی شخصیتش نفوذ کنیم. سفر او از یک قهرمان مصمم به یک ضدقهرمان تراژیک، نتیجه‌ی ترکیبی از ترومای دوران کودکی، ارزش‌های درونی خدشه‌ناپذیر، و مهم‌تر از همه، عطشی سیری‌ناپذیر برای مفهومی به نام «آزادی» است که در نهایت به یک وسواس فکری ویرانگر تبدیل شد.

انگیزه‌ی اصلی: آزادی به مثابه یک وسواس فکری

از همان کودکی، حتی قبل از سقوط دیوار ماریا، ارن نفرتی عمیق از دیوارها داشت. او آن‌ها را نه محافظ، بلکه دیوارهای یک «قفس» می‌دید و انسان‌های درون آن را به «احشامی» تشبیه می‌کرد که از حقیقت دنیای بیرون بی‌خبرند و به زندگی در اسارت رضایت داده‌اند. این میل به فرار و دیدن دنیای آن سوی دیوارها که توسط کتاب ممنوعه آرمین در او شعله‌ور شده بود، اولین جرقه‌ی وسواس فکری او با «آزادی» بود. برای ارن، آزادی به معنای حق انتخاب و حق دانستن بود، حقی که دیوارها از آن‌ها سلب کرده بودند.

پس از مرگ مادرش، این مفهوم دچار یک پیچش تاریک شد. آزادی دیگر فقط به معنای دیدن اقیانوس نبود؛ بلکه به معنای «حق زندگی بدون ترس» بود. از نظر ارن، تایتان‌ها این حق را از او و بشریت دزدیده بودند. به همین دلیل، نابودی آن‌ها به تنها راه رسیدن به آزادی تبدیل شد. اما نقطه عطف واقعی زمانی بود که او از طریق خاطرات پدرش، حقیقت جهان را فهمید: دشمن واقعی، نه تایتان‌های بی‌مغز، بلکه تمام بشریت آن سوی دریاست که از مردم او متنفرند و خواهان نابودی کامل‌شان هستند.

در ذهن ارن، این یک معادله ساده و بی‌رحمانه بود: یا ما آن‌ها را نابود می‌کنیم، یا آن‌ها ما را. آزادی مطلق، تنها زمانی به دست می‌آمد که تمام تهدیدها برای همیشه از بین بروند. اینجاست که عطش او برای آزادی به یک ایدئولوژی افراطی تبدیل می‌شود که هرگونه عمل وحشتناکی را توجیه می‌کند. او معتقد بود برای شکستن قفس، باید نه تنها میله‌ها، بلکه تمام کسانی که آن قفس را ساخته‌اند و از وجود آن حمایت می‌کنند، نابود کرد. این دیدگاه صفر و صدی، او را در مسیری قرار داد که بازگشتی از آن ممکن نبود.

تحلیل عمیق تایپ شخصیتی MBTI: ارن یگر به عنوان یک ISFP ناسالم

یکی از محبوب‌ترین بحث‌ها در میان طرفداران، تحلیل شخصیت ارن بر اساس مدل MBTI (Myers-Briggs Type Indicator) است. با بررسی دقیق ویژگی‌های او، می‌توان با اطمینان بالایی گفت که ارن یگر نمایانگر تایپ شخصیتی ISFP (ماجراجو) است، اما نسخه‌ای بسیار ناسالم و تحت فشار از آن که در یک چرخه معیوب گرفتار شده است.

• I – درون‌گرایی (Introversion): با وجود اینکه ارن می‌تواند پرخاشگر و در ظاهر اجتماعی باشد، اما انرژی روانی خود را از درون می‌گیرد و پردازش‌های اصلی فکری و احساسی او در خلوت اتفاق می‌افتد. او تصمیمات بزرگ زندگی‌اش را به تنهایی و در سکوت می‌گیرد. در فصل چهارم، این ویژگی به اوج خود می‌رسد و او کاملاً از نزدیک‌ترین دوستانش نیز فاصله می‌گیرد تا بار تصمیماتش را به تنهایی به دوش بکشد.
• S – حس (Sensing): ارن به شدت در زمان حال و بر اساس واقعیت‌های ملموس و پنج‌گانه زندگی می‌کند. او به جای تئوری‌های انتزاعی (مانند آرمین)، بر اساس آنچه با چشمانش دیده (مرگ مادرش)، با گوش‌هایش شنیده (اعلام جنگ ویلی تایبر) و با بدنش حس کرده (درد از دست دادن)، عمل می‌کند. دنیای او از تجربیات مستقیم و بی‌واسطه ساخته شده است.
• F – احساس (Feeling): فانکشن غالب شخصیت ارن، احساس درون‌گرا (Fi) است. این بدان معناست که تصمیمات او تقریباً همیشه بر اساس یک سیستم ارزشی عمیق و شخصی گرفته می‌شود، نه منطق خشک (Te). ارزش‌هایی مانند «آزادی»، «وفاداری به دوستان» و «حق زندگی» برای او مطلق هستند. جمله معروف او به میکاسا، “چون من در این دنیا به دنیا اومدم”، اوج یک تصمیم‌گیری بر پایه ارزش‌های وجودی و احساسی است. او برای پایبندی به این ارزش‌ها حاضر است هر قانونی را زیر پا بگذارد.
• P – ادراک (Perceiving): ارن شخصیتی منعطف و سازگار با شرایط غیرمنتظره است. او به جای برنامه‌ریزی‌های سفت و سخت، به صورت تکانشی و بر اساس موقعیت‌های پیش‌آمده عمل می‌کند. این ویژگی به او اجازه می‌دهد در میانه نبرد، استراتژی خود را به سرعت تغییر دهد، اما همین ویژگی او را مستعد تصمیمات عجولانه و خطرناک نیز می‌کند.

چرخه معیوب Fi-Ni در یک ISFP ناسالم

وقتی یک ISFP مانند ارن تحت استرس شدید و ترومای مداوم قرار می‌گیرد، ممکن است در یک «چرخه معیوب» بین فانکشن غالب خود (Fi) و فانکشن سومش (Ni – شهود درون‌گرا) گرفتار شود. در این حالت، ارزش‌های درونی (Fi) او توسط یک دید تونلی و تک‌بعدی از آینده (Ni) تغذیه می‌شود. ارن آینده‌ای وحشتناک را دید و ارزش‌هایش به او حکم کردند که برای رسیدن به «آزادی»، باید آن آینده را محقق کند. او در این چرخه، فانکشن کمکی خود یعنی حس برون‌گرا (Se) را نادیده گرفت و دیگر به واقعیت‌های ملموس اطرافش (مانند درد و رنجی که ایجاد می‌کرد) توجه نکرد و تنها بر روی یک هدف متمرکز شد. این حالت، او را از یک فرد منعطف به یک نیروی ویرانگر و تک‌بعدی تبدیل کرد.

سفر از قهرمان تا ضد-قهرمان: بررسی نقاط عطف روانشناختی

آیا شخصیت ارن در طول داستان تکامل پیدا کرد یا به طور کامل به چیز دیگری تبدیل شد؟ پاسخ این است که هسته اصلی شخصیت او – یعنی اشتیاقش برای آزادی و محافظت از دوستانش – هرگز تغییر نکرد. چیزی که تغییر کرد، مقیاس دیدگاه او و روشی بود که برای رسیدن به هدفش انتخاب کرد.

1. نقطه عطف اول (مرگ مادر): این تروما، اراده‌ای پولادین برای مبارزه در او ایجاد کرد، اما دیدگاهش را به یک دنیای سیاه‌وسفید (ما در مقابل تایتان‌ها) محدود کرد.
2. نقطه عطف دوم (خیانت راینر و برتولت): این رویداد، مرز میان دوست و دشمن را برای ارن محو کرد. او فهمید که دشمنانش نیز چهره انسانی دارند و این اولین جرقه برای درک پیچیدگی‌های جهان بود.
3. نقطه عطف سوم (دیدن آینده): این مهم‌ترین نقطه عطف بود. دیدن سرنوشت محتوم و وحشتناک «غرش»، اراده آزاد را از او گرفت و او را به یک بازیگر در نمایشنامه‌ای تبدیل کرد که خودش نوشته بود. این دانش، او را از نظر روانی منزوی و از دوستانش جدا کرد و سنگینی بار تمام جهان را بر دوش او گذاشت.

در ابتدا، دشمن او تایتان‌ها بودند. سپس، دشمن به انسان‌های آن سوی دریا تغییر کرد. و در نهایت، دشمن به خود مفهوم “نفرت” و “چرخه جنگ” تبدیل شد.

ارن به این نتیجه رسید که برای ریشه‌کن کردن این چرخه، باید یک “شر مطلق” خلق کند تا تمام دنیا علیه او متحد شوند. او با تبدیل شدن به هیولای نسل‌کش، خود را قربانی کرد تا دوستانش بتوانند با کشتن او، به قهرمانان جهان تبدیل شوند و صلحی پایدار را به ارمغان بیاورند. این یک دگرگونی تراژیک از یک قهرمان ایده‌آل‌گرا به یک ضد-قهرمان عمل‌گرا بود که معتقد بود “هدف، وسیله را توجیه می‌کند”. او انتخاب نکرد که هیولا باشد؛ او به این باور رسید که برای رسیدن به صلح، دنیا به یک هیولا نیاز دارد.

سرگذشت کامل ارن یگر: چهار پرده از یک تراژدی

برای درک عمیق تحول شخصیتی ارن، باید داستان زندگی او را که مانند یک نمایشنامه تراژیک در چهار پرده روایت می‌شود، دنبال کنیم. هر پرده، او را به درک جدیدی از دنیای بی‌رحم اطرافش رسانده و یک قدم به سرنوشت محتومش نزدیک‌تر کرده است. این سفر، داستان پسری است که آرزوی دیدن اقیانوس را داشت، اما در نهایت مجبور شد تمام جهان را در خون غرق کند.

پرده اول: سقوط شیگانشینا و تولد یک سوگند (سال ۸۴۵)

زندگی ارن یگر در آرامش فریبنده‌ی منطقه شیگانشینا، در جنوبی‌ترین نقطه دیوار ماریا، آغاز شد. او از همان کودکی پسری سرکش، پرخاشگر و به شدت آرمان‌گرا بود. در حالی که دیگران به زندگی امن اما محدود درون دیوارها رضایت داده بودند، ارن نفرتی عمیق از این دیوارها داشت. او آن‌ها را نه دیوارهای محافظ، بلکه میله‌های یک «قفس» غول‌پیکر می‌دید و انسان‌های درون آن را به «احشامی» تشبیه می‌کرد که از حقیقت دنیای بیرون بی‌خبرند. این روحیه طغیان‌گر، توسط بهترین دوستش، آرمین آرلرت، و کتاب ممنوعه‌ای که در مورد دنیای خارج (اقیانوس، صحراهای یخی و زمین‌های شنی) داشت، تغذیه و تقویت می‌شد. برای ارن، بزرگ‌ترین گناه، مردن در جهل و اسارت بود.

اما این رویاپردازی کودکانه در یک روز شوم برای همیشه به پایان رسید. با ظهور ناگهانی تایتان غول‌آسا بر فراز دیوار ۵۰ متری ماریا و در هم شکستن دروازه شیگانشینا، جهنم روی زمین آغاز شد. در هرج و مرج به وجود آمده، ارن و میکاسا به سمت خانه‌شان دویدند و با صحنه‌ای روبرو شدند که زندگی‌شان را برای همیشه تغییر داد: مادرشان، کارلا، زیر آوار خانه‌شان گیر افتاده بود و پاهایش شکسته بود. با نزدیک شدن یک تایتان خندان، تمام تلاش‌هایشان برای نجات او بی‌فایده ماند. در نهایت، هانس، یکی از اعضای گریسون، آن‌ها را به زور از آنجا دور کرد و ارن با چشمان خود شاهد گرفته شدن مادرش توسط آن تایتان و خورده شدن وحشیانه‌اش بود.

این تروما، عمیق‌ترین زخم را بر روان او وارد کرد و نفرتی سوزان را در قلبش شعله‌ور ساخت. در همان لحظه، او سوگندی خورد که آینده‌اش را رقم زد: «همه‌شونو می‌کشم… تا آخرین نفر!»

اندکی بعد، پدرش، گریشا یگر، او را در یک پناهگاه پیدا کرد. گریشا پس از شنیدن خبر مرگ همسرش و با درک اینکه زمانش به پایان رسیده، ارن را به جنگلی در همان نزدیکی برد. او کلید زیرزمین خانه‌شان را به ارن داد و با اصرار از او خواست که به آنجا برود و «حقیقت» را پیدا کند. سپس، سرمی مرموز را به او تزریق کرد. این عمل، ارن را به یک تایتان خالص و بی‌مغز تبدیل کرد. گریشا خود را به پسرش تقدیم کرد و ارن در حالت تایتانی، پدر خود را خورد. با این عمل، او قدرت‌های تایتان مهاجم و تایتان بنیان‌گذار را به ارث برد، در حالی که هیچ خاطره‌ای از این واقعه هولناک در ذهنش باقی نماند و تنها تصویر مبهمی از پدرش و کلید در یادش ماند.

پرده دوم: سرباز بشریت و کشف حقیقت (سال ۸۵۰)

پنج سال بعد، ارن به همراه میکاسا و آرمین به دسته ۱۰۴ آموزشی ارتش پیوست. او با وجود استعداد طبیعی کمتر نسبت به دیگران، با اراده و پشتکار پولادین خود توانست در میان ده نفر برتر، رتبه پنجم را کسب کند. هدف او کاملاً روشن بود: پیوستن به لشکر پیشرو (Scout Regiment)، تنها شاخه‌ای از ارتش که به خارج از دیوارها سفر می‌کرد، و کشتن تمام تایتان‌ها.

اما سرنوشت، نقشه دیگری برای او داشت. در اولین نبردش در منطقه تروست که با دومین حمله تایتان غول‌آسا آغاز شد، جوخه ارن تقریباً به طور کامل نابود شد. ارن برای نجات آرمین از دهان یک تایتان، خود را فدا کرد، دستش قطع شد و توسط آن تایتان بلعیده شد. در حالی که در شکم تاریک و داغ تایتان در میان اجساد همرزمانش افتاده بود، خشم و نفرتش به نقطه‌ی جوش رسید. در اعماق ناامیدی، قدرت تایتانی او برای اولین بار به طور کامل بیدار شد. او از درون آن تایتان به بیرون فوران کرد و به عنوان یک تایتان ۱۵ متری با فیزیکی عضلانی و اراده‌ای برای کشتار، شروع به نابودی دیگر تایتان‌ها کرد.

این رویداد، ارن را به یک شمشیر دولبه برای بشریت تبدیل کرد: یک امید بی‌سابقه برای پیروزی و یک تهدید ناشناخته و غیرقابل کنترل. پس از کشمکش‌های فراوان و با حمایت فرمانده دات پیکسیس و کاپیتان لیوای، ارن به لشکر پیشرو پیوست و تحت نظارت شدید جوخه عملیات ویژه کاپیتان لیوای قرار گرفت. او به «امید بشریت» تبدیل شد.

در این دوره، ارن در ماموریت‌های خطرناکی شرکت کرد و با حقایق تلخی روبرو شد. او در اولین ماموریت خارج از دیوارها، با تایتان مونث (که بعداً مشخص شد آنی لئونهارت، یکی از همرزمانش است) روبرو شد و تمام اعضای جوخه لیوای به جز خودش و کاپیتان، در این نبرد کشته شدند. اندکی بعد، او با خیانتی به مراتب بزرگ‌تر مواجه شد: راینر براون و برتولت هوور، دو تن از نزدیک‌ترین دوستان و همرزمانش، خود را به عنوان تایتان زره‌پوش و تایتان غول‌آسا معرفی کردند و او را ربودند. این خیانت‌ها، دیدگاه ساده‌انگارانه ارن را در هم شکست و به او آموخت که دشمن می‌تواند چهره‌ای آشنا و حتی دوستانه داشته باشد.

نقطه اوج این دوره، بازگشت به شیگانشینا برای بازپس‌گیری دیوار ماریا و رسیدن به زیرزمین خانه یگر بود. در این نبرد خونین که به قیمت جان فرمانده اروین اسمیت و بخش بزرگی از لشکر پیشرو تمام شد، ارن و دوستانش موفق به شکست دادن راینر، برتولت و تایتان جانور شدند. در نهایت، آن‌ها به زیرزمین رسیدند. در آنجا، سه کتاب خاطرات گریشا یگر را پیدا کردند و با خواندن آن‌ها، حقیقت هولناک جهان را فهمیدند: آن‌ها در جزیره‌ای به نام پارادایس زندگی می‌کردند و بخشی از قومی به نام الدیایی بودند که می‌توانستند به تایتان تبدیل شوند. دشمن واقعی آن‌ها، نه تایتان‌های بی‌مغز، بلکه تمام دنیای خارج بود که به دلیل ترس از قدرتشان، از آن‌ها متنفر بودند و خواهان نابودی کامل‌شان بودند. این کشف، جهان‌بینی ارن را برای همیشه تغییر داد. دشمن دیگر یک موجود بی‌مغز نبود، بلکه انسانی با چهره، خانواده و دلیلی برای نفرت بود. سوگند او اکنون معنای جدیدی پیدا کرده بود: او باید برای آزادی مردمش، با تمام دنیا می‌جنگید.

پرده سوم: نفوذ به مارلی و اسارت در سرنوشت (سال ۸۵۱ – ۸۵۴)

پس از کشف حقیقت جهان، یک سال صرف پاکسازی تایتان‌های باقی‌مانده در دیوار ماریا شد و برای اولین بار پس از یک قرن، تمام جزیره پارادایس در اختیار الدیایی‌ها قرار گرفت. لشکر پیشرو برای اولین بار به اقیانوس رسید؛ همان رویایی که ارن و آرمین از کودکی در سر داشتند. اما این لحظه باشکوه، برای ارن تلخ بود. او به آن سوی اقیانوس خیره شد و با صدایی آرام اما قاطع گفت: «اگه تمام دشمنان اون طرف دریا رو بکشیم… بالاخره آزاد می‌شیم؟» این جمله، نشان‌دهنده تغییر مسیر ذهنی او از نابودی تایتان‌ها به رویارویی با تمام جهان بود.

در سه سال بعد، پارادایس با کمک داوطلبان ضد-مارلی به رهبری یلنا، شروع به مدرن‌سازی و برقراری ارتباط با جهان خارج کرد. اما هرچه بیشتر از دنیای بیرون می‌آموختند، بیشتر به عمق نفرت جهانی از خود پی می‌بردند. در این میان، ارن به نقطه‌ای رسید که دیگر نمی‌توانست منتظر بماند. او به تنهایی از جزیره گریخت و به قلب کشور دشمن، مارلی، نفوذ کرد.

او با قطع کردن پای خود و زخمی کردن صورتش، هویت یک سرباز الدیایی مجروح از جنگ را به خود گرفت و ماه‌ها در شهر لیبریو، در میان “دشمنانش”، زندگی کرد. او با مردم عادی مارلی صحبت کرد، با کودکان الدیایی در اردوگاه‌های کار اجباری همدردی نمود و رنج و نفرتی را که هر دو طرف به یکدیگر تحمیل می‌کردند، از نزدیک لمس کرد. او در چهره راینر براون، دشمن قسم‌خورده‌اش، مردی شکسته و پشیمان را دید و به او گفت: «من و تو مثل هم هستیم.»

اما نقطه عطف واقعی و بی‌بازگشت این دوره، زمانی بود که ارن در مراسم اهدای مدال به هیستوریا، دست او را بوسید. به دلیل تماس با خون سلطنتی، او توانست از طریق قدرت تایتان مهاجم، به خاطرات آینده‌ای که پدرش دیده بود، دست پیدا کند. او سرنوشت وحشتناکی را که در انتظارش بود، به طور کامل مشاهده کرد: فعال کردن «غرش» (The Rumbling) و نابودی بخش عظیمی از جهان. این دانش، بار روانی غیرقابل تحملی را بر دوش او گذاشت. او از آن لحظه به بعد، به اسیر سرنوشتی تبدیل شد که می‌دانست نمی‌تواند از آن فرار کند. تمام اعمال بعدی او، تلاشی مذبوحانه برای یافتن راهی دیگر و در نهایت، پذیرش این مسیر تاریک بود.

در جریان سخنرانی ویلی تایبر در لیبریو که در آن رسماً علیه جزیره پارادایس اعلام جنگ شد، ارن نقشه خود را عملی کرد. او به تایتان مهاجم تبدیل شد، ویلی تایبر و فرماندهان ارشد ارتش مارلی را کشت و در هرج و مرج به وجود آمده، قدرت تایتان پتک جنگی را نیز با خوردن لارا تایبر به دست آورد. این حمله غافلگیرانه که با کمک لشکر پیشرو انجام شد، آغاز رسمی جنگ جهانی علیه پارادایس و اولین قدم ارن در مسیر تبدیل شدن به دشمن تمام بشریت بود.

پرده چهارم: هیولای جهان و فداکاری نهایی (سال ۸۵۴ – ۸۵۷)

پس از بازگشت به پارادایس، ارن به دلیل تک‌روی و به خطر انداختن ارتش، زندانی شد. اما او دیگر آن سرباز وفادار سابق نبود. او با تشکیل یک گروه افراطی از سربازان جوان به نام «یگریست‌ها» (Jaegerists) که او را به عنوان ناجی پارادایس می‌پرستیدند، یک کودتا را رهبری کرد و کنترل کامل ارتش و دولت را به دست گرفت. هدف او روشن بود: رسیدن به برادر ناتنی‌اش، زیک یگر، و استفاده از خون سلطنتی او برای فعال کردن قدرت کامل تایتان بنیان‌گذار.

در این دوره، ارن نقابی از سردی و بی‌رحمی به چهره زد. او در صحنه‌ای دردناک، نزدیک‌ترین دوستانش، میکاسا و آرمین را به شدت تحقیر کرد. او به میکاسا گفت که تمام عمر از او متنفر بوده و وفاداری‌اش تنها نتیجه غرایز بردگی خاندان آکرمن است و آرمین را نیز برده‌ای بی‌اراده خواند. این کلمات، قلب دوستانش را شکست، اما هدف ارن این بود که آن‌ها را از خود براند تا در آینده بتوانند بدون تردید عاطفی، در مقابل او بایستند.

در نبرد نهایی در شیگانشینا، زمانی که ارتش مارلی برای جلوگیری از تماس دو برادر حمله کرد، سر ارن توسط یک گلوله توپ قطع شد. اما درست قبل از مرگ، سر قطع‌شده او با دست زیک تماس پیدا کرد و هر دو به «مسیرها» (The Paths)، بُعدی که تمام الدیایی‌ها را به هم متصل می‌کند، منتقل شدند. در آنجا، ارن نقشه واقعی خود را آشکار کرد و با متقاعد کردن یمیر فریتز، بنیان‌گذار اصلی تایتان‌ها، کنترل کامل تایتان بنیان‌گذار را به دست گرفت.

ارن «غرش» را فعال کرد. میلیون‌ها تایتان غول‌آسای درون سه دیوار پارادایس بیدار شدند و راهپیمایی مرگبار خود را برای نابودی تمام حیات در خارج از جزیره آغاز کردند. بدن ارن به یک تایتان استخوانی غول‌پیکر و هیولاوش تبدیل شد که این ارتش ویرانگر را رهبری می‌کرد. در این نقطه، او به نماد مطلق وحشت و نابودی برای تمام جهان تبدیل شده بود.

اما هدف پنهان او چیز دیگری بود. او با این عمل، تمام جهان را علیه یک دشمن مشترک (خودش) متحد کرد و به دوستانش، که اکنون به عنوان «اتحاد برای نجات جهان» (شامل اعضای لشکر پیشرو و جنگجویان مارلی) شناخته می‌شدند، فرصتی داد تا او را متوقف کرده و به عنوان قهرمانان بشریت ظاهر شوند. در نبرد پایانی بر فراز بدن تایتان بنیان‌گذار، ارن توسط میکاسا آکرمن کشته شد. با مرگ او، قدرت تایتان‌ها برای همیشه از جهان محو گردید. او با قربانی کردن خود، پذیرفتن نقش هیولا و نابودی ۸۰٪ از جمعیت جهان، به هدف نهایی‌اش یعنی تضمین آینده‌ای امن و آزاد برای دوستانش و پایان دادن به چرخه نفرت، دست یافت.

تحلیل کامل قدرت‌های سه تایتان: زرادخانه ویرانگر ارن یگر

ارن یگر تنها فرد شناخته‌شده در تاریخ بود که به طور همزمان قدرت سه تایتان از نه تایتان اصلی را در اختیار داشت. این ترکیب بی‌سابقه، او را به قدرتمندترین موجود روی زمین و یک متغیر غیرقابل پیش‌بینی در سرنوشت جهان تبدیل کرد. درک ویژگی‌های هر یک از این سه قدرت، برای فهم کامل استراتژی و انتخاب‌های نهایی ارن ضروری است.

تایتان مهاجم (Attack Titan): پارادوکس اراده آزاد

تایتان مهاجم، اولین قدرتی بود که ارن از پدرش، گریشا یگر، به ارث برد. این تایتان در طول تاریخ، همیشه نماد حرکت رو به جلو و مبارزه برای «آزادی» بوده است. همانطور که از نامش پیداست، این تایتان دارای فیزیک بدنی قدرتمند و مناسب برای مبارزه تن‌به‌تن است و توانایی‌های فیزیکی بالایی مانند قدرت و استقامت دارد. اما ویژگی اصلی و منحصربه‌فرد آن، چیزی فراتر از قدرت فیزیکی است.

ویژگی کلیدی: دیدن خاطرات وارثان آینده

برخلاف دیگر تایتان‌ها که تنها می‌توانند خاطرات وارثان قبلی خود را ببینند، وارث تایتان مهاجم می‌تواند خاطرات وارثان آینده را نیز دریافت کند. این قدرت، یک توانایی تعیین‌کننده و در عین حال یک نفرین وحشتناک است. ارن کروگر، وارث قبل از گریشا، به او گفت: «این تایتان همیشه برای آزادی جنگیده است، مهم نیست در چه دوره‌ای باشد.»

این قدرت به ارن اجازه داد تا آینده را ببیند و حتی بر گذشته تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، او با ارسال خاطرات آینده به پدرش، گریشا را تشویق کرد تا در لحظه‌ای که تردید داشت، خانواده ریس را بکشد و تایتان بنیان‌گذار را بدزدد. این توانایی، ارن را به یک مهره کلیدی در دستکاری خط زمانی تبدیل کرد. اما این قدرت یک پارادوکس وحشتناک را نیز به همراه داشت: با دیدن آینده، ارن به برده‌ی سرنوشت تبدیل شد. او می‌دانست که هر کاری انجام دهد، در نهایت به همان آینده‌ای ختم خواهد شد که دیده است. این دانش، اراده آزاد را از او گرفت و بار روانی غیرقابل تصوری را بر دوش او گذاشت.

تایتان بنیان‌گذار (Founding Titan): قدرت مطلق و مسئولیت بی‌نهایت

تایتان بنیان‌گذار، قدرتمندترین تایتان در میان هر نه تایتان و مرکز تمام «مسیرها» (Paths) است که تمام الدیایی‌ها را به هم متصل می‌کند. این قدرت که گریشا آن را از فریدا ریس دزدیده بود، توانایی‌های خداگونه‌ای را به وارث خود می‌دهد.

ویژگی‌های کلیدی:

• کنترل کامل تایتان‌ها: وارث تایتان بنیان‌گذار می‌تواند تمام تایتان‌های خالص را کنترل کند، به آن‌ها دستور دهد، یا حتی آن‌ها را مجبور به نابودی خود کند.
• دستکاری حافظه الدیایی‌ها: این قدرت به وارث اجازه می‌دهد تا حافظه تمام یا بخشی از جمعیت الدیایی را پاک کرده یا تغییر دهد. این همان قدرتی بود که پادشاه کارل فریتز برای ایجاد صلح دروغین درون دیوارها از آن استفاده کرد.
• تغییر ساختار بدن الدیایی‌ها: تایتان بنیان‌گذار می‌تواند ساختار بیولوژیکی تمام الدیایی‌ها را تغییر دهد، از جمله عقیم کردن آن‌ها (نقشه زیک) یا مصون کردنشان در برابر بیماری‌ها.

محدودیت بزرگ: نیاز به خون سلطنتی

با این حال، یک محدودیت بزرگ برای استفاده از این قدرت وجود داشت. تنها اعضای خاندان سلطنتی فریتز یا ریس می‌توانستند از آن به طور کامل استفاده کنند. اما آن‌ها نیز توسط «عهد انصراف از جنگ» پادشاه اول، محدود شده بودند و اراده‌ای برای استفاده از آن نداشتند. ارن که خون سلطنتی نداشت، تنها در یک حالت می‌توانست این قدرت را فعال کند: از طریق تماس فیزیکی با یک تایتان دارای خون سلطنتی. این اتفاق دو بار به صورت تصادفی رخ داد (یک بار با تماس با تایتان دینا فریتز و بار دیگر با بوسیدن دست هیستوریا) و در نهایت، با تماس با سر قطع‌شده‌اش با دست زیک، او توانست به طور کامل به این قدرت دست یابد و یمیر فریتز را برای فعال کردن «غرش» متقاعد کند.

تایتان پتک جنگی (War Hammer Titan): یک ابزار استراتژیک

تایتان پتک جنگی، آخرین قدرتی بود که ارن در حمله به لیبریو با خوردن لارا تایبر به دست آورد. این تایتان، یک ابزار جنگی بسیار استراتژیک و انعطاف‌پذیر است که توانایی‌های منحصربه‌فردی دارد.

ویژگی‌های کلیدی:

• ایجاد سازه‌های سخت‌شده (Hardening): برخلاف دیگر تایتان‌ها که تنها می‌توانند بخشی از بدن خود را سخت کنند، تایتان پتک جنگی می‌تواند از این قابلیت برای خلق هر نوع سازه یا سلاحی استفاده کند؛ از نیزه‌های غول‌پیکر که از زمین بیرون می‌آیند تا یک پتک جنگی عظیم.
• کنترل از راه دور: مهم‌ترین ویژگی این تایتان، توانایی کاربر برای قرار دادن بدن انسانی خود در یک کریستال محافظ و کنترل تایتان از راه دور از طریق یک کابل گوشتی است. این قابلیت، پیدا کردن و کشتن کاربر را بسیار دشوار می‌کند.

ارن با به دست آوردن این قدرت، زرادخانه خود را کامل کرد. او از قابلیت سخت‌سازی آن برای فرار از زندان، مقابله با تایتان‌های دیگر در نبرد نهایی شیگانشینا (با ایجاد نیزه‌ها از بدن خود) و محافظت از خود در برابر حملات استفاده کرد. این قدرت، انعطاف‌پذیری تاکتیکی او را در میدان نبرد به شدت افزایش داد.

ترکیب هوش استراتژیک تایتان پتک جنگی، قدرت دستکاری گذشته و آینده تایتان مهاجم، و پتانسیل خداگونه تایتان بنیان‌گذار، ارن یگر را به موجودی تبدیل کرد که توانست سرنوشت تمام جهان را به تنهایی رقم بزند.

روابط پیچیده ارن یگر: آینه‌هایی از یک روح زخمی

شخصیت ارن یگر را نمی‌توان بدون درک روابط پیچیده‌ای که با اطرافیانش داشت، به طور کامل شناخت. او مانند خورشیدی بود که سیارات مختلفی به دورش می‌چرخیدند؛ برخی را گرما می‌بخشید و برخی دیگر را می‌سوزاند. هر یک از این روابط، جنبه‌ای متفاوت از شخصیت او را روشن کرده و در شکل‌گیری مسیر تراژیک او نقشی اساسی داشته‌اند.

میکاسا آکرمن: عشق، وظیفه یا قفس؟

پیچیده‌ترین، عمیق‌ترین و محوری‌ترین رابطه در زندگی ارن، بدون شک با میکاسا آکرمن بود. این رابطه از همان ابتدا بر پایه‌ی یک دوگانگی بنا شد: ارن ناجی و محافظ میکاسا در کودکی بود، اما پس از آن، این نقش کاملاً برعکس شد. از نظر ارن، میکاسا هم نماد خانه‌ای بود که از دست داده بود و هم یادآور دائمی ضعفی که از آن نفرت داشت. او از حس محافظت‌گری شدید میکاسا بیزار بود و آن را با فریادهایی مانند «من بچه‌ات یا برادر کوچیکت نیستم!» پس می‌زد، زیرا این رفتار را نوعی محدودیت برای آزادی خود و بی‌احترامی به استقلالش می‌دید.

با این حال، در اعماق وجودش، میکاسا لنگر آرامش او بود. شال گردنی که ارن به او داده بود، تنها یک تکه پارچه نبود؛ نمادی از قولی بود که برای محافظت از او داده بود، قولی که دیگر توانایی عمل به آن را نداشت. شاید به همین دلیل بود که دیدن آن شال، او را به یاد ناتوانی‌اش می‌انداخت.

فداکاری بی‌رحمانه

دلیل اصلی رفتار بی‌رحمانه ارن با میکاسا در فصل پایانی، یک فداکاری دردناک بود. او باید میکاسا را از نظر عاطفی از خود می‌راند تا میکاسا بتواند بدون تردید، او را در نبرد نهایی بکشد. ارن می‌دانست که عشق و وفاداری میکاسا به او آنقدر قوی است که ممکن است در لحظه آخر، مانع از انجام کاری شود که برای نجات دنیا لازم بود. کلمات سنگین او در رستوران (“من همیشه از تو متنفر بودم”)، خنجری بود که ارن ابتدا به قلب خودش فرو کرد تا بتواند قلب میکاسا را بشکند.

در آخرین گفتگوی ذهنی‌شان با آرمین، زمانی که دیگر نیازی به نقاب نبود، ارن فرو ریخت. اعتراف او که نمی‌خواهد میکاسا پس از مرگش مرد دیگری را دوست داشته باشد (“برای ده سال حداقل!”)، لحظه‌ای بود که مخاطب، پسر جوانی را دید که زیر بار سنگین سرنوشت جهان، له شده بود؛ پسری که بزرگ‌ترین حسرتش، ناتوانی در زندگی کردن با کسی بود که عمیقاً دوستش داشت. لینک به تحلیل شخصیت میکاسا آکرمن می‌تواند درک عمیق‌تری از دیدگاه او به این رابطه ارائه دهد.

آرمین آرلرت: وجدان یا مانع؟

اگر میکاسا قلب ارن بود، آرمین آرلرت مغز و وجدان او بود. آرمین کسی بود که برای اولین بار، رویای آزادی و دیدن دنیای بیرون را در دل ارن کاشت. ارن همیشه به هوش، دیدگاه انسانی و توانایی آرمین برای دیدن راه‌حل‌های غیرخشونت‌آمیز احترام می‌گذاشت، حتی زمانی که با او مخالف بود. رابطه آن‌ها بر پایه اعتماد و درک متقابل بنا شده بود؛ اراده و شجاعت ارن، ضعف فیزیکی آرمین را جبران می‌کرد و هوش و استراتژی آرمین، تکانشگری ارن را مهار می‌نمود.

با این حال، پس از کشف حقیقت جهان، شکافی ایدئولوژیک میان آن‌ها ایجاد شد. آرمین به دنبال راهی برای صلح و گفتگو بود، در حالی که ارن به این نتیجه رسیده بود که تنها راه، نابودی دشمن است. در مسیر رسیدن به هدفش، ارن مجبور شد از این دوستی نیز فاصله بگیرد. کتک زدن آرمین در آن رستوران، یکی از سخت‌ترین کارهایی بود که ارن انجام داد. او با این کار نه تنها دوستش، بلکه بخشی از انسانیت خودش را نیز پس زد تا بتواند مسیر تاریکش را ادامه دهد. در نهایت، ارن تمام امید خود برای آینده‌ای بهتر و دنیایی عاری از جنگ را به آرمین و توانایی او برای مذاکره سپرد و به او گفت: «تو دنیا رو نجات خواهی داد.»

راینر براون: آینه شکسته ارن

هیچ شخصیتی به اندازه راینر براون، دشمن اصلی و برادر بزرگتر سابق ارن، شبیه به خود او نبود. راینر، اولین خیانت بزرگ را به ارن نشان داد و او را با این حقیقت تلخ روبرو کرد که هیولاها می‌توانند چهره‌ای دوستانه داشته باشند. نفرت ارن از راینر در ابتدا مطلق بود. اما پس از نفوذ به مارلی و دیدن زندگی راینر در آنجا، دیدگاه ارن کاملاً تغییر کرد.

گفتگوی معروف آن‌ها در زیرزمین لیبریو، نقطه عطفی بود که ارن اعتراف کرد: «من و تو دقیقاً مثل هم هستیم.» او فهمید که راینر نیز یک سرباز شستشوی مغزی داده شده بود که برای نجات مردم خودش، دیوارها را شکست. هر دوی آن‌ها برای آزادی می‌جنگیدند و برای رسیدن به هدفشان، مجبور به انجام کارهای وحشتناکی شده بودند. ارن در چهره شکسته و پر از عذاب وجدان راینر، هیولایی را دید که خودش در حال تبدیل شدن به آن بود. این درک، نفرت او را از راینر به نوعی حس همدردی تراژیک تبدیل نمود و به او فهماند که در جنگ، هیچ قهرمان و هیولای مطلقی وجود ندارد.

هیستوریا ریس و زیک یگر: مهره‌های استراتژیک

• هیستوریا ریس: در ابتدا، رابطه ارن با هیستوریا بر پایه حس محافظت از یک دختر ضعیف بود. اما پس از اینکه هیستوریا هویت واقعی خود را پذیرفت و به ملکه تبدیل شد، به یکی از معدود افرادی تبدیل شد که ارن به او اعتماد کامل داشت. او هیستوریا را از نقشه ارتش برای تبدیل کردنش به یک ماشین زاد و ولد تایتان‌ها مطلع کرد و به او حق انتخاب داد. هیستوریا تنها کسی بود که از نقشه واقعی ارن (غرش) خبر داشت و تصمیم گرفت به او اعتماد کند.
• زیک یگر: رابطه ارن با برادر ناتنی‌اش، زیک یگر، از ابتدا تا انتها بر پایه فریب و اهداف متضاد بود. زیک به دنبال اجرای «نقشه اصلاح نژادی الدیایی‌ها» برای پایان دادن به رنج مردمشان از طریق عقیم‌سازی بود. ارن وانمود کرد که با این نقشه موافق است تا بتواند از خون سلطنتی زیک برای فعال کردن قدرت تایتان بنیان‌گذار استفاده کند. با وجود اینکه ارن در سفرشان به خاطرات پدرشان، برای لحظه‌ای با رنج زیک همدردی کرد، اما در نهایت، او زیک را تنها به عنوان یک ابزار و یک قربانی دیگر در مسیر رسیدن به آزادی خودش می‌دید.

غواصی عمیق در دنیای اتک آن تایتان: رازها و تئوری‌ها

دنیای اتک آن تایتان پر از راز و رمز، نمادگرایی و لایه‌های پنهان است و شخصیت ارن در مرکز بسیاری از آن‌ها قرار دارد. در این بخش، به برخی از جذاب‌ترین جنبه‌های فرامتنی و تئوری‌های محبوب طرفداران می‌پردازیم که درک ما را از داستان عمیق‌تر می‌کنند.

مقایسه انیمه و مانگا: تفاوت‌های کلیدی در شخصیت‌پردازی ارن

با وجود وفاداری بالای انیمه به مانگا، استودیوهای سازنده (ابتدا WIT و سپس MAPPA) در برخی صحنه‌ها تغییرات ظریف اما تأثیرگذاری ایجاد کرده‌اند که بر درک مخاطب از شخصیت ارن تأثیر گذاشته است:

• نمایش درونی‌تر احساسات: انیمه با استفاده از موسیقی متن حماسی، کارگردانی هنری و صداپیشگی فوق‌العاده یوکی کاجی، اغلب بر جنبه‌های درونی‌تر و احساسی‌تر ارن تأکید بیشتری کرده است. به عنوان مثال، در صحنه‌هایی که ارن آینده را می‌بیند، انیمه با فلش‌بک‌های سریع و تصاویری آشفته، بار روانی و آشفتگی ذهنی او را برای مخاطب ملموس‌تر به تصویر می‌کشد.
• نبرد با آنی در استوهس: در مانگا، ارن در نبرد با تایتان مونث (آنی) در حالت «برسرک» (Berserk) قرار نمی‌گیرد و آتش نمی‌گیرد. این حالت که در انیمه اضافه شد، جنبه‌ای وحشی‌تر و غیرقابل کنترل‌تر به قدرت تایتانی ارن بخشید و نشان داد که او چقدر به مرز میان انسان و هیولا نزدیک است.
• دیالوگ نهایی با آرمین: صحنه معروف «نه، من اینو نمی‌خوام!» در مانگا با انتقادات زیادی از سوی برخی طرفداران روبرو شد که آن را با شخصیت‌پردازی سرد ارن در فصل پایانی، ناهماهنگ می‌دانستند. انیمه با تغییراتی جزئی در لحن و دیالوگ، تلاش کرد این صحنه را کمی قابل هضم‌تر و تراژیک‌تر به تصویر بکشد تا فروپاشی نهایی یک قهرمان نوجوان را بهتر نشان دهد.

محبوب‌ترین تئوری‌های طرفداران: از چرخه زمانی تا نمادگرایی پرنده

جامعه طرفداران اتک آن تایتان همواره پر از تئوری‌های جذاب بوده است. دو مورد از محبوب‌ترین و بحث‌برانگیزترین تئوری‌ها در مورد ارن عبارتند از:

۱. تئوری چرخه زمانی (Time Loop)

این یکی از بزرگ‌ترین تئوری‌هاست که می‌گوید داستان اتک آن تایتان در یک چرخه زمانی گیر افتاده و بارها و بارها تکرار شده است. بر اساس این تئوری، ارن در هر چرخه تلاش می‌کند تا سرنوشت را تغییر داده و دوستانش را نجات دهد، اما هر بار شکست می‌خورد.

• شواهد:
  • صحنه اول داستان: در اولین قسمت انیمه و اولین چپتر مانگا، ارن از یک «خواب طولانی» بیدار می‌شود و در حالی که اشک می‌ریزد، به میکاسا می‌گوید: «موهات چقدر بلند شده». این صحنه به شدت به یک خاطره از یک خط زمانی دیگر اشاره دارد. عنوان چپتر اول نیز «به تو، ۲۰۰۰ سال بعد» است که این ایده را تقویت می‌کند.
  • قدرت تایتان مهاجم: توانایی این تایتان برای دیدن آینده و تأثیر بر گذشته، مکانیزم اصلی این چرخه زمانی را فراهم می‌کند.
  • دنیای موازی در OVA: در یکی از قسمت‌های OVA (Lost Girls)، دنیایی موازی نمایش داده می‌شود که در آن والدین میکاسا زنده هستند. این موضوع، وجود خطوط زمانی مختلف را تأیید می‌کند.

هرچند این تئوری هرگز به طور رسمی تایید نشد، اما به یکی از جذاب‌ترین تفاسیر از ساختار پیچیده داستان تبدیل شده است.

۲. تئوری پرنده و نماد آزادی

در صحنه پایانی مانگا و انیمه، پرنده‌ای ظاهر می‌شود، شال گردن میکاسا را مرتب می‌کند و پرواز می‌کند. بسیاری از طرفداران معتقدند این پرنده، نمادی از روح آزاد شده ارن است. این تئوری می‌گوید که ارن پس از مرگ، بالاخره به آن آزادی مطلقی که همیشه به دنبالش بود، دست یافت. او دیگر نه در قفس دیوارها، نه در قفس بدن انسانی و نه در قفس سرنوشت، اسیر نیست. این پرنده که آزادانه پرواز می‌کند، نشان می‌دهد که ارن همیشه در حال تماشای دوستانش است و در نهایت به آرامش رسیده است.

۱۵ حقیقت جالب و کمتر شنیده شده درباره ارن یگر

1. نام «ارن» ریشه‌ای ترکی دارد و به معنای «شخص مقدس» یا «کسی که به بلوغ الهی می‌رسد» است.
2. نام خانوادگی «یگر» (Jaeger) در زبان آلمانی به معنای «شکارچی» است.
3. طراحی فرم تایتان ارن از یک مبارز MMA ژاپنی به نام یوشین اوکامی الهام گرفته شده است.
4. هاجیمه ایسایاما (خالق اثر) در ابتدا قصد داشت ارن از همان اول بداند که یک تایتان است، اما بعداً این ایده را برای ایجاد شوک بیشتر، تغییر داد.
5. با وجود اینکه ارن بالاترین رکورد کشتن تایتان‌ها را دارد (به لطف غرش)، اما در فرم انسانی خود فقط یک تایتان را کشته است.
6. ارن تنها شخصیتی است که آهنگ تم مخصوص به خود را دارد (“Helpless World”).
7. در طراحی اولیه، شخصیت ارن قرار بود بسیار باهوش‌تر و استراتژیک‌تر باشد، اما ایسایاما او را تکانشی‌تر کرد تا رشد شخصیتی‌اش ملموس‌تر باشد.
8. رنگ چشم‌های ارن در انیمه سبز است، در حالی که در مانگا خاکستری توصیف شده است.
9. ارن تنها شخصیت (به جز یمیر فریتز) است که توانسته به طور کامل وارد «مسیرها» (Paths) شده و با یمیر ارتباط برقرار کند.
10. ایسایاما گفته است که نوشتن شخصیت ارن برایش بسیار سخت بوده، زیرا شخصیت او ۱۸۰ درجه با شخصیت خود ایسایاما متفاوت است.
11. در یک نظرسنجی رسمی محبوبیت شخصیت‌ها در ژاپن، ارن پس از لیوای و اروین در رتبه سوم قرار گرفت.
12. صداپیشه ژاپنی ارن، یوکی کاجی، برای ایفای این نقش جوایز متعددی دریافت کرده است.
13. در دست‌نوشته‌های اولیه، ایسایاما قصد داشت پایان بسیار تاریک‌تری برای همه رقم بزند، اما در نهایت تصمیم گرفت پایانی تراژیک اما امیدوارکننده خلق کند.
14. ارن عادت داشت هنگام دروغ گفتن گوش‌هایش سرخ شود، نکته‌ای که مادرش به آن اشاره کرده بود.
15. با وجود تمام قدرت‌هایش، ارن در مبارزه تن به تن انسانی هرگز نتوانست لیوای یا میکاسا را شکست دهد.