۱۳ تا از بهترین بازی‌های Civilization برای ساخت امپراتوری شما در سال ۲۰۲۵

برترین انتخاب‌های ما در میان بازی های Civilization

این راهنما فقط یک رتبه‌بندی دیگر نیست؛ همانطور که خود سری Civ گوهری در میان ماجراجویی‌های استراتژی نوبتی است، من این لیست را به یک ماجراجویی واقعی در ساخت هر بازی Civ تبدیل کرده‌ام. ما همه چیز را از دیدگاه‌های طرفداران و رویدادهای فراموش‌نشدنی گرفته تا مکانیک‌های بازی و رهبران پرافتخار بررسی خواهیم کرد. این لیست، راهنمای اصلی شما برای یافتن بازی Civ ایده‌آل‌تان است، چه یک استراتژیست محترم باشید و چه یک مبتدی کامل!

• Civilization V – یک امپراتوری را در طول تاریخ بسازید.
• Civilization VI – یک تمدن را به سوی پیروزی رهبری کنید.
• Civilization IV – امپراتوری خود را از طریق دیپلماسی و جنگ گسترش دهید.
• Sid Meier’s Alpha Centauri – یک سیاره بیگانه را مستعمره کنید.
• Civilization III – یک تمدن را در طول تاریخ هدایت کنید.

این لیست تنها نوک کوه یخ است. به خواندن ادامه دهید تا لیست کامل ما از بهترین عناوین Civilization را ببینید. شمارش معکوس ما از رتبه ۱۳ آغاز می‌شود.

لیست بهترین بازی‌های  Civilization

۱۳. Sid Meier’s Colonization

بازی Colonization یک اسپین‌آف مستقل از Civilization (1991) است که به طور کامل بر دوره استعمار اروپا در دنیای جدید تمرکز دارد. بازیکنان با انتخاب یک قدرت اروپایی، سفر می‌کنند، تجارت می‌کنند و در نهایت استقلال خود را از کشور مادرشان اعلام می‌کنند. از دیدگاه من، برخی از ویژگی‌های کلیدی بازی عبارتند از معرفی مکانیک‌های تجارت منابع و ساخت مستعمره، و تمرکز بیشتر بر دینامیک‌های مدیریت مستعمرات، از جمله دیپلماسی با بومیان و رقابت‌های اروپایی. می‌دانم که Colonization در زمان خود جاه‌طلبانه بود، اما اغلب در مقایسه با سری اصلی محدودکننده به نظر می‌رسید. تمرکز منحصر به فرد آن ستایش‌های زیادی را به همراه داشت، اما حلقه گیم‌پلی تکراری آن برای برخی خسته‌کننده بود. این بازی یک انتخاب خوب برای هر کسی است که به بازی‌های استراتژی تاریخی خاص یا علاقه‌مندان به دوره استعمار علاقه دارد.

۱۲. CivNet

بازی CivNet، یک بازسازی متمرکز بر چندنفره از Civilization اصلی، شامل بازی LAN و آنلاین است. این بازی حالت‌های رقابتی و همکاری را در خود جای داده و در عین حال اصول اساسی مانند ساخت و ساز، کاوش و فتح را حفظ می‌کند. ویژگی‌های کلیدی CivNet شامل این است که اولین بازی چندنفره Civ با بازی LAN و آنلاین بود، رابط کاربری به‌روز شده برای شبکه‌سازی بهتر داشت، و حالت‌های بازی همکاری و رقابتی را ارائه می‌داد. اگرچه در زمان خود پیشگام بود، محدودیت‌های فنی عناصر چندنفره را کمی ناخوشایند کرده بود. من و بسیاری دیگر آن را اضافی یافتیم زیرا گیم‌پلی اصلی همان بود. من آن را به طرفداران سرسخت Civilization توصیه می‌کنم که می‌خواهند آغاز تمام دوران چندنفره Civ را تجربه کنند.

۱۱. CivCity: Rome

با الهام از سری Civilization، بازی CivCity: Rome عنوانی است که در آن بازیکنان شهرهای تاریخی رومی را نظارت می‌کنند. شما منابع را متعادل می‌کنید، مردم را راضی نگه می‌دارید و زیرساخت‌ها را به جای اداره یک امپراتوری می‌سازید. جنبه‌های کلیدی آن شامل اهداف با تم رومی، طراحی پیچیده شهر و سیستم‌های منابع، و ادغام عناصر Civilization مانند سازندگان مشهور، مانند سزار سوم است. در مورد پایگاه طرفداران، نظرات در مورد بازی متفاوت بود. از گیم‌پلی آن تعریف شد اما به دلیل عدم عمق در ساخت امپراتوری Civilization مورد انتقاد قرار گرفت. به نظر من، این بازی برای بازیکنان علاقه‌مند به طراحی شهری رومی و طرفداران شبیه‌سازی‌های شهری ارزشمند است.

۱۰. Civilization Revolution 2

با ارائه یک رویکرد آرام به فرنچایز venerable Civilization، بازی Civilization Revolution 2 گیم‌پلی ساده و سریع موبایلی را ارائه می‌دهد. این بازی رهبرانی مانند جان اف. کندی، واحدهای تازه‌ای مانند ناوهای هواپیمابر و کنترل‌های بهینه‌سازی شده برای لمس دارد. ویژگی‌ها و نوآوری‌های کلیدی در بازی عبارت بودند از: مکانیک‌های بازی ساده‌شده و رابط کاربری دوستانه، رهبران جدید از جمله جان اف. کندی و شاکا زولو، واحدهای نظامی بهبود یافته و عمق استراتژیک، و اضافه شدن انواع پیروزی‌های فرهنگی و دیگر. اکثر مردم تحرک و دسترسی آن را دوست داشتند، حتی اگر نظرات متفاوتی داشت، زیرا بیشتر شبیه دنباله‌ای برای Civ Revolution بود. Civilization Revolution 2 برای بازیکنان کژوال موبایلی که به دنبال یک تجربه ضروری Civilization هستند، ایده‌آل است.

۹. Civilization: Beyond Earth

بازی Beyond Earth فرنچایز Civilization را با یک پیچ و تاب علمی-تخیلی بازآفرینی می‌کند. به جای زمین، بازیکنان سیارات بیگانه عجیب و غریب را مسکونی کرده و سرنوشت بشریت را در فضا شکل می‌دهند. نوآوری‌های کلیدی شامل یک شبکه فناوری غیرخطی، حضور حیات بیگانه به جای بربرها، و مکانیک‌های وابستگی (Affinity) مانند هارمونی، برتری و خلوص است. اگرچه این یک مفهوم جاه‌طلبانه است، بازی نظرات متفاوتی دریافت کرد. به خاطر نوآوری‌اش ستایش شد، اما به شدت به خاطر گیم‌پلی تکراری و عدم پیچیدگی در مقایسه با Civilization V و دیگر Civها مورد انتقاد قرار گرفت. این بازی برای بازیکنانی که از تم‌های آینده‌نگرانه لذت می‌برند، عالی است. Beyond Earth تفسیری جدید از گیم‌پلی کلاسیک Civilization ارائه می‌دهد.

۸. Sid Meier’s Civilization

از عصر حجر تا عصر فضا، بازی اصلی سید مایر، Civilization بازی پایه‌ای که همه چیز را آغاز کرد—بازیکنان را با امپراتوری‌سازی آشنا کرد. با ترکیب دیپلماسی، مدیریت منابع و اکتشاف، زمینه را برای یک سری عالی فراهم کرد. نوآوری‌های کلیدی آن شامل ویژگی‌هایی مانند یک درخت فناوری بی‌نظیر، مفهوم شهرسازی و تاکتیک‌های نوبتی بود. این بازی که در سال ۱۹۹۱ منتشر شد، به خاطر عمق و قابلیت تکرارپذیری‌اش مورد ستایش قرار گرفت. این یک ستون تاریخ بازی است، حتی اگر امروز قدیمی به نظر برسد. بازیکنانی که مجذوب آغاز بازی‌های استراتژیک هستند، باید بازی پایه را امتحان کنند.

۷. Civilization Revolution

با بازآفرینی این فرنچایز برای کنسول‌ها، Civilization Revolution گیم‌پلی را برای بازیکنان کژوال ساده‌سازی کرد. این بازی که توسط خود سید مایر طراحی شده بود، پایه‌های این ژانر را حفظ کرد و در عین حال خود را برای کنترل‌های لمسی و جلسات بازی کوتاه‌تر تطبیق داد. عناصر حیاتی قابل توجه آن شامل مکانیک‌های ساده‌شده برای گیم‌پلی سریع‌تر، توانایی‌های منحصر به فرد رهبران که استراتژی‌های متنوع را تشویق می‌کرد، و جلوه‌های بصری چشم‌نواز با سبکی کارتونی بود. اگرچه به خاطر دسترسی آسانش مورد تحسین قرار گرفت، اما به دلیل نداشتن پیچیدگی در مقایسه با بازی‌های کامپیوتری مورد انتقاد قرار گرفت. عرضه یک بازی از سری اصلی، بازی‌های استراتژیک را به مخاطبان گسترده‌تری معرفی کرد. این یک بازی ضروری برای بازیکنان کژوال است که به دنبال نسخه‌ای سریع‌تر اما سبک‌تر از بازی اصلی هستند.

۶. Civilization II

با گسترش نسخه قبلی خود با عناصر تازه مانند بهبودهای شهری و مبارزات کامل، Civilization II یک تغییر قابل توجه برای کل سری بود. طراحی‌های ایزومتریک و شبکه مربعی آن گیم‌پلی را بهبود بخشید و آن را محبوب کرد. پیشرفت‌های کلیدی عبارت بودند از: بهبودهای مخصوص شهر، یک سیستم مبارزه پیشرفته‌تر، و دیپلماسی جالب از طریق اتحادها. این بازی که به خاطر عمق استراتژیک و گیم‌پلی اعتیادآورش مشهور بود، چندین جایزه “بازی سال” را از آن خود کرد و بنابراین، توسط طرفداران به خوبی مورد استقبال قرار گرفت. این یک انتخاب کلاسیک برای کهنه‌کاران و حتی تازه‌واردهایی است که به پس‌زمینه این سری علاقه‌مند هستند.

۵. Civilization III

با تأکید بر فرهنگ و دیپلماسی، Civ III این فرنچایز را به ارتفاعات بی‌سابقه‌ای رساند. رشد صلح‌آمیز با معرفی فرهنگ به عنوان یک ابزار امکان‌پذیر شد و سلطه نظامی با انتخاب دیگری جایگزین شد قدرت نرم! نوآوری‌های حیاتی شامل یک سیستم دیپلماتیک بازطراحی شده، منابع استراتژیک حیاتی، و مرزهای فرهنگی بود. اگرچه برخی احساس می‌کردند هوش مصنوعی می‌تواند بیش از حد تهاجمی باشد، Civ III به خاطر عمق استراتژیک و قابلیت تکرارپذیری‌اش مورد ستایش قرار گرفت. هماهنگی آن بین دسترسی آسان و پیچیدگی، هنوز هم آن را به یکی از محبوب‌ترین‌های طرفداران تبدیل کرده است. این یک انتخاب خوب برای گیمرهایی است که به بازی‌های دیپلماتیک و فرهنگی علاقه دارند.

۴. Sid Meier’s Alpha Centauri

این بازی که در فضا اتفاق می‌افتد و در آن شرکت‌کنندگان یک سیاره جدید می‌سازند، Sid Meier’s Alpha Centauri یک شاخه معنوی از فرنچایز Civilization است. بازیکنان ایدئولوژی‌های فلسفی و علمی را کاوش می‌کنند و در عین حال جناح‌های مختلف با فناوری و ایده‌های متمایز را انتخاب می‌کنند. عناصر حیاتی در Alpha Centauri شامل جناح‌های جداگانه، یک مکانیسم “مهندسی اجتماعی” برای تأثیرگذاری بر اخلاق و مدیریت، و یک درخت فناوری پیچیده برای تولید نیروهای آینده است. اگرچه اغلب توسط Civ تحت‌الشعاع قرار می‌گیرد، Alpha Centauri به عنوان یکی از بهترین بازی‌های استراتژیک به خاطر گیم‌پلی پیچیده و در عین حال هیجان‌انگیز فکری‌اش در نظر گرفته می‌شود. من آن را به هر کسی که به بازی‌های استراتژی عمیق و تحقیقاتی علاقه‌مند است، توصیه می‌کنم.

۳. Civilization IV

بازی Civilization IV سری را با یک موتور سه‌بعدی تازه و عناصر حیاتی مانند “Civics” (سیستم‌های دولتی قابل تنظیم) و گنجاندن دین به عنوان یک عامل اساسی، احیا کرد. بازیکنان می‌توانند ادیان را تأسیس کنند، آن‌ها را گسترش دهند و از پاداش‌های مرتبط با آن بهره‌مند شوند. برخی از ویژگی‌های قابل توجه Civ IV عبارتند از: اضافه شدن “مردان بزرگ” (Great People)، معرفی گرافیک سه‌بعدی، و به کارگیری سطوح استراتژیک از طریق سیستم‌های مدنی (Civics) و دین. Civ IV اغلب به خاطر پیچیدگی، جلوه‌های بصری چشمگیر و مکانیک‌های پیچیده‌اش به عنوان یکی از بهترین‌های سری در نظر گرفته می‌شود. این یک افزودنی عالی برای علاقه‌مندان به استراتژی‌های پیچیده است.

۲. Civilization VI

با مفهوم “منطقه” (District) که بخش‌های شهری تخصصی برای علم، فرهنگ و نظامی‌گری ارائه می‌دهد، Civ VI از محدودیت‌های امپراتوری‌سازی فراتر می‌رود. برنامه‌ریزی شهری بهبود یافته و نقشه‌های پویایی را فراتر از مرزهای سنتی فراهم می‌کند. اضافه شدن رهبران منحصر به فرد با مهارت‌های متمایز، تجربه‌های بازی جدیدی را به ارمغان می‌آورد. ویژگی‌های حیاتی Civ VI عبارتند از: تنوعی از رهبران جدید برای انتخاب، اضافه شدن مفهوم “منطقه” که توسعه شهری تخصصی را فراهم می‌کند، گسترش شهر فراتر از مرزهای مرسوم، و بهبود در هوش مصنوعی که رقابت در بازی را بیشتر تشدید می‌کند. اگرچه Civ VI با پیچیدگی و نوآوری خود فرنچایز را احیا کرد، دیپلماسی هوش مصنوعی آن انتقاداتی را به همراه داشت. با این حال، این بازی دومین عنوان برتر در کل سری است. من آن را به گیمرهایی که به دیپلماسی، برنامه‌ریزی شهری گسترده و بازی‌های تاکتیکی رقابتی علاقه دارند، توصیه می‌کنم.

۱. Civilization V

بازی Civilization V با یک شبکه شش‌ضلعی (hex grid) برای زمین‌های پویا و امکانات استراتژیک، این سری را متحول کرد. این بازی “سیاست‌های اجتماعی” (Social Policies) را معرفی کرد که امکان رشد تمدن و ایدئولوژی‌های قابل تنظیم را فراهم می‌کرد. گزینه‌های دیپلماتیک جدید و مبارزات ساده‌شده، بازی را در دسترس‌تر کرد و در عین حال عمق استراتژی را حفظ نمود. ویژگی‌ها و نوآوری‌های کلیدی آن شامل: اضافه شدن شبکه شش‌ضلعی، پیاده‌سازی سیاست‌های اجتماعی، اضافه شدن دولت‌-شهرها (City-States) و بهبود مکانیک‌های مبارزه بود. این بازی به خاطر رویکرد تازه‌اش ستایش شد و یک انتخاب عالی برای تازه‌واردها است، هرچند برخی از طرفداران دلتنگ عمق عناوین قدیمی‌تر شدند. با این همه، این بهترین بازی کل سری است. من آن را به بازیکنان جدید یا هر کسی که از برنامه‌ریزی بلندمدت و استراتژی‌های دیپلماتیک لذت می‌برد، توصیه می‌کنم.

معیارهای ما برای رتبه‌بندی سری Civilization

رتبه‌بندی بازی‌های Civ کار ساده‌ای نیست. هر بازی جنبه‌های مثبت و جذابیت منحصر به فرد خود را برای بازیکنان دارد. ما به فاکتورهای کلیدی که بر گیم‌پلی کلی تأثیر می‌گذارند، برای یک رتبه‌بندی منصفانه نگاه کردیم. این فاکتورها عبارتند از:

• عمق گیم‌پلی و مکانیک‌ها: این اولویت اصلی ما بود. تحلیل ما بررسی کرد که هر عنوان چگونه استراتژی، مدیریت منابع و نوآوری را متعادل می‌کند. بازی‌هایی که مکانیک‌های شگفت‌انگیزی داشتند، امتیاز بالاتری گرفتند و برعکس.
• سیستم‌های هوش مصنوعی و دیپلماسی: یک هوش مصنوعی قوی، گیم‌پلی چالش‌برانگیز و واقع‌گرایانه‌ای ایجاد می‌کند، در حالی که دیپلماسی قوی، لایه‌هایی به استراتژی اضافه می‌کند. Civهایی با هوش مصنوعی ضعیف یا دیپلماسی محدود، رتبه پایین‌تری گرفتند.
• گرافیک و رابط کاربری: عناوینی با طرح‌بندی‌های بصری و همه‌جانبه برجسته هستند. یک رابط کاربری تمیز، گیم‌پلی روان را تضمین می‌کند، به خصوص برای بازیکنان جدید.
• قابلیت تکرارپذیری و طول عمر: بهترین Civها به لطف سناریوهای متنوع و بسته‌های الحاقی، بازیکنان را برای بازگشت دوباره ترغیب می‌کنند.
• استقبال طرفداران و تحسین منتقدان: طرفداران به ندرت دروغ می‌گویند و انتقادات آنها همیشه ارزش شنیدن دارد. این نشان‌دهنده تأثیر ماندگار یک بازی بر جامعه است.

این معیارها یک رتبه‌بندی کامل و متعادل را تضمین کردند که آنچه واقعاً هر بازی Civilization را فراموش‌نشدنی می‌کند، برجسته می‌کند.

تکامل Civilization: از پیکسل تا امپراتوری

یک بازی بی‌نظیر در سال ۱۹۹۱ به وجود آمد که به نام Civilization شناخته شد. این اولین بازی استراتژی نوبتی بود که توسط سید مایر، خالق بازی‌های Civ، طراحی شد. این بازی نقشه پیکسلی کلاسیک، مکانیک‌های ابتدایی و هوش مصنوعی ساده‌ای داشت. با این حال، حلقه گیم‌پلی “فقط یک دور دیگر” آن، استانداردی را برای بازی‌های استراتژیک تعیین کرد. برای اولین بار، تمام شهرها، ارتش‌ها و انبوهی از فناوری در دستان بازیکنان بود. اولین بازی سید مایر فرمولی نمادین را به ارمغان آورد که تاریخ‌ساز شد.

بازی‌های Civ به عنوان یک سری ادامه یافتند و پیچیدگی خود را افزایش دادند. Civilization II (1996) یک درخت فناوری گسترده، گرافیک ایزومتریک و دیپلماسی پیشرفته‌تری را ارائه داد. حتی برای جوایز بازی سال نیز نامزد شد. بازی بعدی Civilization III (2001) بود که شامل مکانیک‌ها، فرهنگ‌ها و مرزهای بیشتری بود. مکانیک‌ها حس بازی را کاملاً تغییر دادند و چشم‌انداز جدیدی به کنترل سرزمینی دادند.

چیزی که همه را شگفت‌زده کرد، جهش به سمت Civilization IV (2005) بود. این اولین باری بود که یک بازی از سری Civilization سید مایر یک بازسازی سه‌بعدی دریافت کرد. علاوه بر این، دین در آن معرفی شد و به بازیکنان اجازه داد تا یک چشم‌انداز ایدئولوژیک بسازند.

سپس Civilization V (2010) آمد و مبارزات را با یک شبکه شش‌ضلعی بازسازی کرد. این بازی با حذف انباشت واحدها (unit stacking)، لایه‌های اضافی ایجاد کرد. Civ V بیش از ۸ میلیون نسخه فروخت و موفقیت چشمگیر خود را ثابت کرد. با Civilization VI (2016)، کل سری شهرسازی را بازتعریف کرد. مناطق به طور استراتژیک شهرها را روی کاشی‌ها عمیق‌تر کردند. به‌روزرسانی‌ها و بسته‌های الحاقی منظم، محبوبیت بازی را حفظ کردند. امروز، Civilization با تلفیق نوآوری‌های معاصر با زمینه تاریخی، بازی‌های استراتژیک را رهبری می‌کند.

نوآوری‌های استراتژیک در سراسر سری Civilization

از دیدگاه من، عناوین قابل توجه Civilization که نوآوری‌های استراتژیک پیشگامانه‌ای را معرفی کردند، Civ IV، Civ V و Civ VI هستند. اما چرا؟

بیایید اولین بازی، Civilization IV را بررسی کنیم. این همان عنوانی از Civ است که در آن دین معرفی شد و به طور قابل توجهی بر گیم‌پلی تأثیر گذاشت. این ویژگی به بازیکنان اجازه می‌داد تا ادیان را تأسیس کرده و گسترش دهند و لایه‌های اضافی از پیچیدگی را به دیپلماسی و مدیریت داخلی اضافه کنند. انتخاب یا خودداری از یک دین خاص می‌توانست باعث درگیری یا اتحاد شود.

از سوی دیگر، Civilization V یک مکانیک جدید را به بازی آورد جاسوسی (Espionage). با این ویژگی، بازیکنان می‌توانستند جاسوسان را به دلایل مختلفی مستقر کنند. این مکانیک برای به دست آوردن اطلاعات داخلی در مورد رقبا، سرقت فناوری و خرابکاری در زیرساخت‌ها استفاده می‌شد. این یک راه مطمئن برای وارد کردن آسیب‌های کوچک به دشمنان بدون یک جنگ تمام عیار بود. اما همچنین یک تاکتیک پرخطر و پرپاداش بود، زیرا جاسوسی به منابع سنگین و زمان‌بندی دقیق نیاز داشت، زیرا جاسوسان نیز ممکن بود دستگیر و خنثی شوند.

مکانیک پیروزی فرهنگی (Cultural Victory) در Civ VI بسیار برجسته بود. پیروزی از طریق فرهنگ به معنای جذب گردشگران به تمدن شما با تولید مقادیر زیادی از سنت و گردشگری بود. این تغییر بازیکنان را تشویق کرد تا بر توسعه فرهنگی و گردشگری تمرکز کنند. چه کسی می‌دانست که قدرت نرم می‌تواند به اندازه قدرت نظامی مهلک باشد؟

این نوآوری‌ها بازی‌های استراتژیک را متحول کردند و پیروزی‌های عمیق‌تر و متنوع‌تری را فراتر از فتح نظامی ترویج دادند. سیستم‌های پیچیده‌ای که بازیکنان را وادار به در نظر گرفتن دیپلماسی، فرهنگ و اقدامات مخفیانه می‌کردند، این ژانر را ارتقا دادند.

رهبران و تمدن‌های به‌یادماندنی

شنیدن کلمه رهبران فوراً من را به یاد چنگیز خان، کلئوپاترا و گاندی می‌اندازد. من معتقدم آنها به‌یادماندنی‌ترین رهبران در سری Civilization هستند و دلیل آن این است.

چنگیز خان می‌تواند واحدهای سواره نظام قوی را سریع‌تر و مؤثرتر بسازد. به همین دلیل است که او برای هر دشمنی که در دسترسش باشد، یک فاجعه است. تمرکز او بر فتح نظامی رضایت‌بخش بود و من همیشه هنگام رهبری مغول‌ها به صورت تهاجمی بازی می‌کردم.

در همین حال، رهبرانی مانند کلئوپاترا از مصر رویکرد دیپلماتیک‌تری را ترتیب دادند. نفوذ او در به دست آوردن طلای اضافی از مسیرهای تجاری، او را به یک قدرت بزرگ در توسعه اقتصادی تبدیل کرد. ماهیت صلح‌جو-تهاجمی گاندی در مراحل اولیه بازی یک “نه” بزرگ بود. اما با پیشرفت بازی، او به طور مداوم من را با رویکرد صلح‌آمیز خود نسبت به همه چیز تحت تأثیر قرار داد. این مانند کار یک قدیس است؛ شما در حالی که همه را خوشحال می‌کنید، برنده می‌شوید! در اینجا برخی دیگر از رهبران به‌یادماندنی آورده شده‌اند:

1. جورج واشنگتن – Civ IV
2. صلاح‌الدین – Civ V, VI
3. تراژان – Civ VI
4. ناپلئون بناپارت – Civ V
5. کاترین کبیر – Civ IV
6. اسکندر مقدونی – Civ IV, V
7. آبراهام لینکلن – Civ IV, V
8. وینستون چرچیل – Civ VI
9. آتیلا هون – Civ V
10. سلیمان باشکوه – Civ V, VI

در نهایت، رهبران در سری Civilization رویکرد متمایزی را به ارمغان می‌آورند که بر استراتژی من تأثیر می‌گذارد. برخی رهبران گسترش تهاجمی را تشویق می‌کنند؛ دیگران ممکن است به دیپلماسی یا قدرت اقتصادی تمایل داشته باشند. هر رهبر پیچیدگی، استراتژی و سرگرمی تاکتیکی را به بازی اضافه می‌کند.

بسته‌های الحاقی و DLCهای ضروری

سری Civilization به خاطر عمقش شناخته می‌شود؛ هر بسته الحاقی چیز مهمی به گیم‌پلی اضافه کرده است. در Civ III، بسته الحاقی Conquests تمدن‌های دیگر و “کنگره جهانی” را اضافه کرد و چشم‌انداز دیپلماتیک را تغییر داد. Warlords ژنرال‌های بزرگ را در Civilization IV معرفی کرد و Beyond the Sword جاسوسی و شرایط پیروزی جدیدی را به ارمغان آورد و استراتژی را تقویت کرد.

Civilization V دو بسته الحاقی بزرگ داشت. Gods & Kings ادیان و جاسوسان را معرفی کرد و به دیپلماسی پیچیدگی افزود. Brave New World ایدئولوژی‌ها و گردشگری را برای پیروزی فرهنگی معرفی کرد و سیاست‌های بازی را حتی عمیق‌تر کرد.

Civ VI برخی از تأثیرگذارترین بسته‌های الحاقی را دارد. Rise and Fall مکانیک‌های وفاداری، فرمانداران، و عصر تاریک و طلایی را اضافه کرد و بازیکنان را مجبور کرد تا ثبات داخلی را در کنار تهدیدات خارجی مدیریت کنند. Gathering Storm با معرفی تغییرات آب و هوایی، بلایای طبیعی و کنگره جهانی، همه چیز را فراتر برد و پایداری زیست‌محیطی را به یک عامل کلیدی در امپراتوری‌سازی تبدیل کرد. The New Frontier Pass برای Civ VI دی‌ال‌سی‌های منظمی را با تمدن‌ها، رهبران و حالت‌های جدیدی مانند “انجمن‌های مخفی” به ارمغان آورد که بازی را تازه نگه داشت. به نظر من، برای بهترین تجربه Civ، بسته‌های الحاقی Gathering Storm و Rise and Fall ضروری هستند. آنها لایه‌هایی از استراتژی و چالش را اضافه می‌کنند که بازی شما را متحول کرده و هر جلسه را منحصر به فرد می‌کنند.

آینده Civilization: چه چیزی در پیش است؟

آینده Civilization با Civilization 7 که درست در گوشه و کنار است، هیجان‌انگیز به نظر می‌رسد! این بازی بر روی پلتفرم‌هایی از جمله PC، PS5، PS4، Nintendo Switch، Xbox Series X/S و Xbox One در دسترس خواهد بود. به طور کلی، Civilization VII عنوان شگفت‌انگیز دیگری در این ژانر خواهد بود. انتشار رسمی بازی اطلاعات بیشتری در مورد ویژگی‌های واقعی گیم‌پلی و افزودنی‌های جدیدش به ما خواهد گفت (با هیجان منتظر آن هستم!).

راهنمای شروع: نکاتی برای بازیکنان جدید Civilization

شروع کار اگر تازه وارد سری Civilization هستید می‌تواند طاقت‌فرسا باشد، اما نگران نباشید—همه چیز به قدم به قدم پیش رفتن بستگی دارد.

• منابع خود را متعادل کنید: وقتی برای اولین بار شروع کردم، آرزو می‌کردم کسی به من گفته بود که تعادل منابع چقدر مهم است. مدیریت غذا، تولید و طلا یک بخش حیاتی از بازی اولیه است. تمرکز بیش از حد بر روی یکی می‌تواند شما را در مناطق دیگر و سناریوهای اواخر بازی آسیب‌پذیر کند.
• درک مکانیک‌های اصلی بازی: بازی حول ساختن یک امپراتوری می‌چرخد که هزاران سال را در بر می‌گیرد و شما می‌توانید به روش‌های مختلفی برنده شوید. پنج نوع پیروزی اصلی وجود دارد: سلطه، علمی، فرهنگی، دینی و دیپلماتیک.
• تا جایی که می‌توانید کاوش کنید: کاوش کلیدی است! نمی‌توانم به اندازه کافی تأکید کنم که در اوایل بازی با نفرستادن فوری پیشاهنگان چقدر ضرر کردم. یافتن متحدان دولت-شهر یا شگفتی‌های طبیعی می‌تواند پاداش‌های قابل توجهی ارائه دهد.
• از شکست نترسید: آخرین اما نه کم‌اهمیت‌ترین. شکست بخش بزرگی از یادگیری بازی است؛ هر شکست به شما بینشی در مورد آنچه کار می‌کند و آنچه کار نمی‌کند می‌دهد. Civilization در مورد آزمون و خطا است و با هر بازی بهتر خواهید شد. پس شیرجه بزنید و از سفر لذت ببرید!

استراتژی‌های پیشرفته: تسلط بر گیم‌پلی Civilization

برای تسلط واقعی بر Civilization، بازیکنان پیشرفته باید استراتژی‌های مختلفی را فراتر از اصول اولیه اصلاح کنند. در اینجا چند نکته پیشرفته برای شناور ماندن شما آورده شده است:

• مکان‌یابی شهر و هم‌افزایی مناطق: اینها حیاتی هستند. فقط مربوط به اسکان در نزدیکی منابع نیست، بلکه بهینه‌سازی پاداش‌های مجاورت است. به عنوان مثال، قرار دادن یک میدان تئاتر در کنار یک مرکز تجاری یا منطقه صنعتی، خروجی شما را چند برابر می‌کند و به شما یک مزیت بزرگ در اواسط بازی می‌دهد.
• دیپلماسی: این حوزه دیگری است که بازیکنان پیشرفته در آن می‌درخشند. این مربوط به استفاده از روابط است، نه فقط تشکیل اتحاد. افزایش فشار بر رقبا از طریق افزایش نظامی، مکان‌یابی استراتژیک شهرها یا معاملات دیپلماتیک می‌تواند سرعت بازی را کنترل کند.
• انعطاف‌پذیری در استراتژی نظامی: انعطاف‌پذیری در استراتژی نظامی ضروری است. ترکیبی از واحدهای محاصره، سواره‌نظام و پیاده‌نظام تضمین می‌کند که می‌توانید از پس حمله و دفاع برآیید. بیش از حد به یک نوع واحد متعهد نشوید.
• سرمایه‌گذاری روی مردان بزرگ: سرمایه‌گذاری روی مهندسان و دانشمندان بزرگ می‌تواند مسیر شما را به سوی پیروزی تسریع کند. آنها تقویت‌های حیاتی ارائه می‌دهند و به شما کمک می‌کنند تا بسیار سریع‌تر پیشرفت کنید.