۱۵. Battlefield 2042: شروعی ناامیدکننده
بازی Battlefield 2042 که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد، از نظر اکثر طرفداران نتوانست به میراث این سری وفادار بماند. این تنها بازی در این مجموعه نبود که با یک عرضه پر از باگ مواجه شد، اما ترکیب یک نسخه ناتمام با کمبود محتوا (از جمله حذف بخش تکنفره) و خطاهای حیاتی مانند ثبت ضعیف برخورد تیرها (hit registration)، آن را به طرز منحصربهفردی خستهکننده کرده بود.
اضافه شدن محتوای خوب به Battlefield 2042 در طول زمان و رفع بسیاری از بدترین مشکلات، بازی را به تجربهای تبدیل کرده که میتواند کاملاً سرگرمکننده باشد. با این همه، این بازی هنوز هم از آنچه عناوین قویتر Battlefield موفق به انجام آن شدند، عقبتر است و در نهایت میراثی متوسط از خود به جای میگذارد.
۱۴. Battlefield: Hardline: نگاهی دوباره و منصفانهتر
شاید Battlefield Hardline در زمان عرضه اولیه برای بسیاری از بازیکنان ناامیدکننده بود و نقدهای نسبتاً تندی دریافت کرد. امتیاز ۷۳ در متاکریتیک، اگرچه فاجعهبار نیست، اما نقطه ضعف بزرگی برای این سری محسوب میشد. با این حال، بازی هنوز هم سرگرمکننده است و با نگاهی به گذشته، تأثیر عمدهای بر گیمپلی عناوین بعدی Battlefield داشته است.
با کنار گذاشتن ایده جنگ تمامعیار به نفع یک بازی با تم تهاجم شهری، بسیاری از زیباییشناسیهایی که این مجموعه ساخته بود، کنار گذاشته شد. از آن زمان، Battlefield 2042 عنوان «بدترین عرضه در سری بتلفیلد» را از آن خود کرده است، اما Hardline هنوز هم میتواند کسانی را سرگرم کند که با انتظار تجربهای کمی متفاوت از عناوین استاندارد این مجموعه به سراغش میروند.
۱۳. Battlefield 2142: یک چهارراه جالب
در نگاه اول، بازی شوتر اول شخص Battlefield 2142 محصول سال ۲۰۰۶ پوچ به نظر میرسد. این بازی که در آیندهای دور جریان دارد — پسزمینهای که این سری قبلاً آن را کاوش نکرده بود در ابتدا شبیه یک بازی Battlefield نیست. با این حال، با یک کمپین خلاقانه و حالت چندنفره جالب که قدیمی و جدید را با هم ترکیب میکند، این عنوان به عنوان یک چهارراه مهم بین عناوین تاریخی اصلی و عناوین مدرنتر جدید شناخته میشود.
Battlefield 2142 امتیاز ۸۰ را در متاکریتیک به دست آورد؛ نمرهای قابل قبول که جایگاه آن را به عنوان یک ورودی ضعیفتر اما جالب نشان میداد. متأسفانه، Battlefield 2142 امروزه عملاً غیرقابل بازی است. این بازی برای کامپیوترهای شخصی امروزی بهینهسازی نشده و در فروشگاههای دیجیتالی مانند اپلیکیشن دسکتاپ EA که جایگزین Origin شده، در دسترس نیست و اکنون چیزی بیش از یک یادگار منحصر به فرد از اواسط دهه ۲۰۰۰ نیست.
۱۲. Battlefield 2: Modern Combat: جهش به دنیای کنسولها
بازی Battlefield 2: Modern Combat که در سال ۲۰۰۵ برای کنسولهای نسل ششم منتشر شد، اولین ورود این مجموعه به فضای کنسولهای خانگی بود. این بازی دو سال زودتر از سری Call of Duty به سراغ جنگاوری مدرن رفت و عجیب است که به اندازهی شوترهای نظامی مدرن بعدی مورد توجه قرار نگرفت.
به عنوان یکی از معدود بازیهایی که حالت چندنفره آنلاین را در پلیاستیشن ۲ ارائه میداد، Battlefield 2: Modern Combat با وجود کمی پرداختنشده بودن، راه را برای همتایان کنسولی آینده هموار کرد. این عنوان گذاری منطقاً روان به بازاری جدید داشت و شایسته است که به عنوان پیشگامی که بود، شناخته شود.
۱۱. Battlefield 5: خوب اما نه عالی
دنبال کردن موفقیت Battlefield 1 کار سختی بود. آن بازی پس از عنوان نهچندان درخشان Battlefield: Hardline، جان تازهای به این سری بخشید و Battlefield را به محیط جنگ جهانی اول معرفی کرد و برخی را نسبت به بازگشت Battlefield 5 به جنگ جهانی دوم بدبین کرد. استقبال اولیه کاملاً متفاوت بود و شکایاتی در مورد دقت تاریخی و غوطهوری ضعیفتر نسبت به Battlefield 1 وجود داشت، اما در نهایت به یک نسخه نسبتاً معتبر در این سری تبدیل شد.
با پیش بردن مکانیکهای جدید جوخه و معرفی نقشههای کوچکتر که بر نبردهای نزدیک تأکید داشتند، Battlefield 5 در میان عناوین دارای نام Battlefield حس منحصربهفردی داشت و امتیاز ۸۱ را در متاکریتیک کسب کرد. علیرغم تردیدهای طرفداران، بازیکنان بیشتری پس از رها کردن عنوان تاسفبار Battlefield 2042، در نهایت به آن بازگشتند.
۱۰. Battlefield 1943: یک پیشگام دیجیتالی
طرفداران شوترهای اول شخص باید خاطرات خوبی از Battlefield 1943 داشته باشند؛ یک بازی تا حدی نوآورانه در بستر این مجموعه. Battlefield 1943 که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد، یک بازی فقط دیجیتالی در زمانی بود که این ایده هنوز غیرعادی بود. با این حال، این عرضه عجیب بازی را محدود نکرد، بلکه آن را به محبوبترین عنوان Battlefield در زمان انتشارش در Xbox Arcade تبدیل کرد.
با داشتن تنها سه نقشه چندنفره در زمان عرضه، به نظر میرسید که بازی برای موفقیت بیش از حد کوچک یا محدود باشد. علیرغم تکرار، گیمپلی فوقالعاده سرگرمکننده آن ساعتها لذت را فراهم کرد و باعث شد این عنوان امتیاز ۸۴ را در متاکریتیک کسب کند.
۹. Battlefield: Bad Company: یک کمپین فوقالعاده
حتی با وجود اینکه دنبالهی این بازی از نظر تحسین منتقدان از نسخه اصلی پیشی گرفت، Bad Company اصلی همچنان بسیار مورد استقبال قرار گرفت. این بازی هنوز هم یک نیروی قابل اعتنا در دنیای شوترهای اول شخص است.
بخش داستانی، که تمرکز اصلی Bad Company است، به همان اندازه که هیجانانگیز است، زیبا نیز هست. با حس طنز تاریک، بخش داستانی آن حس متفاوتی نسبت به دیگر عناوین آن زمان دارد و هنوز هم از نظر داستان و گیمپلی با بازیهای امروزی رقابت میکند.
۸. Battlefield Vietnam: نوآوریهای کلیدی
بازی شوتر اول شخص جنگ جهانی دوم و بنیانگذار این مجموعه، یعنی Battlefield 1942، با Battlefield Vietnam دنبال شد که نبردهای چندنفره عظیم نسخه اصلی را به یک درگیری جدید منتقل کرد و با معرفی ویژگیهایی مانند جتها و هلیکوپترها نوآوری به خرج داد. ارزشهای تولید نیز کمی بالاتر بود و در کل، این عنوان حس یک دنباله پرهزینه برای یک بازی بسیار موفق را داشت که طرفداران انتظارش را میکشیدند.
علیرغم امتیاز ۸۴ در متاکریتیک، Battlefield Vietnam امروز کاملاً توان رقابت ندارد. اجرای آن بر روی سختافزارهای مدرن بسیار دشوار است و این عنوان به شدت نیازمند یک بازسازی است. با این حال، این تنها عنوان Battlefield نبود که در دوران جنگ ویتنام جریان داشت.
۷. Battlefield 2042 (تحت عنوان Battlefield 6): احیای مجموعه
کمی زود است که بگوییم Battlefield 6 (اشاره به نسخه جدید) در برابر بقیه سری چگونه دوام خواهد آورد، اما از روز اول مشخص است که یکی از بازیهای قویتر است. در حالی که بازیهایی مانند Hardline و 2042 مجبور بودند از عرضههای فاجعهبار خود را بازیابی کنند، Battlefield 6 بلافاصله جایگاه خود را به عنوان بازگشتی به اوج تثبیت کرد.
این بازی جوهره کلاسیک این سری را به همراه نوآوریهای فراوان، از فرصتهای حرکتی جدید گرفته تا تخریبپذیری پیشرفته، ارائه میدهد. از نظر حسی، این بازی سری را به اوج جدیدی میرساند، با طراحی صدای فوقالعاده و محیطهای زیبا که حتی روی سختافزارهای میانرده نیز به خوبی اجرا میشوند. بخش داستانی نقطه ضعف آن است، اما اگر برای بخش چندنفره اینجا هستید، تجربهی فوقالعادهای در انتظار شماست.
۶. Battlefield 1: یک پکیج کامل
پیش از Battlefield 6، بازی Battlefield 1 جدیدترین عنوانی بود که تحسین گستردهای را به خود جلب کرد. عدد در عنوان بازی به محیط آن اشاره دارد که شاهد خروج این سری از زمان حال به نفع محیط جنگ جهانی اول بود. این بازی با اشتیاق با این چالش روبرو شد و یک برداشت غوطهورکننده از نبردهای بزرگ با سوارهنظامهای در حال تاخت و زپلینهای در حال سوختن ارائه داد.
از داستانسرایی فوقالعاده در کمپین Battlefield 1 گرفته تا بخش چندنفره جذاب، چیز زیادی برای دوست نداشتن در اینجا وجود ندارد. گانپلی روان است، گرافیک هنوز فوقالعاده به نظر میرسد و بخش چندنفره هیجانانگیز و در عین حال متعادل است و حس واقعگرایی خشنی را حفظ میکند. شاید به قلههای این مجموعه نرسد، اما به هیچ وجه یک عنوان ضعیف Battlefield نیست.
۵. Battlefield: Bad Company 2: همچنان یکی از بهترینها
با ادامه دادن داستان از نسخه اصلی Battlefield: Bad Company، بازی دوم در این سری اسپینآف عنوانی است که هزاران بازیکن با علاقه از آن یاد میکنند. اگرچه بازی اول نقدهای عموماً مثبتی داشت، اما اکثر طرفداران موافقند که دنباله آن تقریباً از هر نظر برتر است.
بدون هیچ نشانهای از Battlefield: Bad Company 3 در افق، Bad Company 2 همچنان اوج این زیرمجموعه باقی مانده است. خود گرافیک ممکن است با استانداردهای امروزی کمی قدیمی به نظر برسد، اما انتخابهای هنری بازی هنوز هم به اندازه زمان انتشارش زیبا هستند. Bad Company 2 به تعیین استاندارد برای زیباییشناسی Battlefield و آنچه در گیمپلی چندنفره در مقیاس بزرگ برای سالهای آینده ممکن بود، کمک کرد.
۴. Battlefield 1942: آغازگر همه چیز
بازی اصلی Battlefield که تنها برای کامپیوترهای شخصی در سال ۲۰۰۲ منتشر شد، هنوز هم یکی از بهترینهای این مجموعه است. Battlefield 1942 با طوفانی کردن دنیای شوترهای اول شخص، مفاهیم و ویژگیهای بسیاری را اضافه کرد که به ندرت پیش از آن در یک بازی ویدیویی دیده شده بود.
ظاهر شدن وسایل نقلیه در نقشه در بخش چندنفره Battlefield 1942 یک اتفاق بزرگ بود و نبردهای ماشینی به چیزی تبدیل شد که این مجموعه بعدها به عنوان امضای خود معرفی کرد. حتی با گرافیک به شدت قدیمی، بازی به همان اندازه سرگرمکننده است که تقریباً ۲۰ سال پیش بود.
۳. Battlefield 4: عملکردی بینقص
یکی دیگر از عناوین محبوب در میان طرفداران، Battlefield 4، کار زیادی برای متمایز شدن از نسخه قبلی خود انجام نداد، اما موفق شد همه چیز را بسیار خوب انجام دهد. امتیاز ۸۵ بازی در متاکریتیک نشانگر کیفیتی است که این عنوان به راحتی به دست میآورد.
سلاحها و بخش چندنفره به طور کلی متعادل هستند، کار با وسایل نقلیه بسیار آسانتر و لذتبخشتر است، و بخش داستانی، داستان هیجانانگیز فراوانی را ارائه میدهد که دیگر بازیهای این سری فاقد آن بودهاند. این بازی همچنین دارای محیطهای تخریبپذیر فوقالعادهای بود که Call of Duty هرگز موفق به رقابت با آن نشده و صحنههایی را مستقیماً از یک فیلم اکشن بیرون میآورد.
۲. Battlefield 3: سخت میتوان دوستش نداشت
یکی از بازیهای Battlefield که به نظر میرسید این مجموعه را به سطح بعدی رسانده، Battlefield 3 بود. این بازی یکی از بهترین بخشهای داستانی را در این مجموعه داشت، با داستانی که به بازیکنان اجازه میداد در نقش سربازان مختلف قدم بگذارند و شامل مأموریتهای فوقالعادهای در پاریس و نیویورک سیتی بود.
علاوه بر این، بازی موفق شد هرج و مرجی را که Battlefield را عالی میکند، به تصویر بکشد در حالی که هنوز با حرکات واقعگرایانه و خطوط داستانی، ریشه در واقعیت داشت. یک حالت چندنفره کاملاً متعادل و بسیار محبوب به رساندن Battlefield 3 به امتیاز ۸۵ در متاکریتیک کمک میکند.
۱. Battlefield 2: شاید هرگز بهتر از آن ساخته نشود
بهترین بازی در مجموعه Battlefield همچنین یکی از قدیمیترینهاست. Battlefield 2 این سری را به دوران مدرن آورد و حول یک درگیری خیالی شامل ایالات متحده، چین و یک سازمان ساختگی به نام ائتلاف خاورمیانه میچرخید. با گسترش ایدههای Vietnam برای ایجاد تمرکز مجدد بر تاکتیکهای مبتنی بر جوخه و تیم، این بازی در زمان خود از نظر غوطهوری و شدت بیرقیب بود.
با تأکید زیاد بر وسایل نقلیه، این بازی ۳۵ وسیله نقلیه مختلف را در طول کمپین خود ارائه داد که بازیکنان میتوانستند آنها را برانند یا با آنها پرواز کنند. با تعیین استاندارد برای سالهای آینده در شوترهای اول شخص و بازیهای اکشن به طور کلی، Battlefield 2 یکی از نمادینترین و تأثیرگذارترین بازیهای تمام دوران باقی مانده است.
