۱۰ بازی جهان‌باز برتر شبیه Fallout: New Vegas برای عاشقان آخرالزمان

۱۰. Atomfall (فال‌اوت به سبک بریتانیایی)

بازی Atomfall که در اوایل سال ۲۰۲۵ منتشر شد، بسیاری از بازیکنان را از طریق گیم‌پس جذب کرد. این بازی تنظیماتی بسیار شبیه به سری فال‌اوت دارد و در دنیایی پسا-فاجعه‌بار جریان دارد که جناح‌های مختلف در ویرانه‌های دنیای قدیم شکل گرفته‌اند. گیم‌پلی بازی مانند یک ترکیب دورگه است: ۵۰٪ Fallout و ۵۰٪ S.T.A.L.K.E.R.، که طنز سیاه و المان‌های نقش‌آفرینی اولی را با مکانیک‌های بقای سبک و اتمسفر ترسناک دومی ترکیب می‌کند.

به سبک کلاسیک RPG، بازیکنان در یک پناهگاه در منطقه‌ای قرنطینه شده در کامبریا، انگلستان، بدون هیچ خاطره‌ای از گذشته خود بیدار می‌شوند. از آنجا، بازی در یک چشم‌انداز پسا-آخرالزمانی وهم‌آور پر از فرقه‌گرایان، مأموران سرکش دولتی و وحشت‌های جهش‌یافته باز می‌شود که همه به ماده معدنی خیالی و مرموز “Oberite” مرتبط هستند. Atomfall از رویدادهای واقعی الهام گرفته و یکی از نزدیک‌ترین تجربیات به Fallout است که در حال حاضر موجود است.

۹. S.T.A.L.K.E.R. 2: Heart of Chornobyl (چالش‌برانگیز و عجیب)

بازی S.T.A.L.K.E.R. 2: Heart of Chornobyl با وجود جامپ‌اسکرهای ترسناک و المان‌های وحشت زامبی‌محورش، به یکی از موفق‌ترین داستان‌های سال ۲۰۲۴ تبدیل شد. طبق گفته سازندگان، این بازی فروش حیرت‌انگیزی را در ۴۸ ساعت اول ثبت کرد. بازی در محیطی متروک و پسا-فاجعه‌بار جریان دارد و از دید یک “استاکر” تجربه می‌شود؛ کسی که سفر هولناکش در منطقه ممنوعه (Zone) نیازمند احتیاط و مهارت است.

این یک بازی فوق‌العاده با جزئیات و غوطه‌ورکننده است، اما با توجه به لحن و محیطش، قطعاً برای افراد ترسو مناسب نیست. بازیکنانی که به دنبال تجربه‌ای شاد، پرتاب مینی-نیوک و گوش دادن به آهنگ‌های کانتری کلاسیک هستند، احتمالاً باید جای دیگری را جستجو کنند. با این حال، کسانی که از جنبه خشن‌تر تجربه فال‌اوت لذت می‌برند، به‌ویژه المان‌هایی مثل “Hardcore Mode”، پرک Wild Wasteland یا مادهای چالش‌برانگیز، S.T.A.L.K.E.R 2 را انتخابی عالی خواهند یافت.

۸. Avowed (اکشن فانتزی سطح بالا از خالقان نیو وگاس)

اگر Fallout: New Vegas برداشتِ آبسیدین (Obsidian) از دنیای فال‌اوت بود، Avowed یک اثر کاملاً اورجینال از همان توسعه‌دهنده است. این بازی پر از ویژگی‌های جذابی است که باید استاندارد RPG باشند و واقعاً نشان می‌دهد که این استودیو در یک محیط فانتزی چه کارهایی می‌تواند انجام دهد. دنیای Avowed با اکوسیستم‌های زنده، خرابه‌های باستانی و فرهنگ‌هایی که با جادو و سنت شکل گرفته‌اند، ساخته شده است.

تنوع گسترده‌ای از سلاح‌ها، جادوها و قابلیت‌ها در بازی وجود دارد و مبارزات از سبک‌های مختلفی مثل دو سلاحه (Dual-wielding)، تیراندازی، جادوگری و شمشیرزنی پشتیبانی می‌کنند. انتخاب‌ها داستان را به روش‌های معناداری تحت تأثیر قرار می‌دهند و بر اتحادها و رقابت‌ها اثر می‌گذارند. مانند New Vegas، بازی Avowed نیز دارای فهرستی از همراهان (Companions) منحصر‌به‌فرد و رنگارنگ است که همگی به روایت و دنیای بازی عمق می‌بخشند.

۷. DayZ (شبیه به حالت هاردکور نیو وگاس)

بازی‌های بقا (Survival) زمانی یکی از سریع‌ترین ژانرهای در حال رشد بودند. برای بهره‌برداری از این ترند، New Vegas حالت “Hardcore Mode” را معرفی کرد که لایه‌هایی از واقع‌گرایی را اضافه می‌کرد و بازیکنان را مجبور به مدیریت تشنگی، گرسنگی و خواب می‌کرد. طرفداران این حالت، تجربه‌ای مشابه و حتی سخت‌گیرانه‌تر را در DayZ خواهند یافت.

در میان بازی‌های بقا، DayZ به عنوان یکی از عناوین تعریف‌کننده ژانر ایستاده است. بازی در دنیایی پسا-فاجعه‌بار جریان دارد که بقا در آن مبارزه‌ای دائمی است و اتمسفر “بکش یا کشته شو” را به تصویر می‌کشد. مکانیک‌های بقای آن بسیار سخت‌گیرانه‌تر از New Vegas هستند. اگرچه فاقد شخصیت‌های NPC رنگارنگِ معمولِ فال‌اوت است، اما تعاملات غیرقابل پیش‌بینی با دیگر بازیکنان واقعی، اغلب آن شکاف روایی را پر می‌کند.

۶. The Wasteland Series (جایی که فال‌اوت آغاز شد)

سری Wasteland تأثیر بزرگی بر Fallout داشته است و بدون آن، شاید فرنچایز فال‌اوت هرگز وجود نداشت. هر دو در دنیاهای پسا-آخرالزمانی پر از طنز سیاه و انتخاب‌های تلخ جریان دارند. در حالی که هر بازی از سری Wasteland ارزش بازی کردن دارد، نسخه سوم به دلیل نویسندگی قوی و تصمیمات شاخه‌ای، بیشترین شباهت را برای طرفداران New Vegas دارد.

بازی Wasteland 3 یک نقش‌آفرینی تاکتیکی نوبتی است و با اینکه تغییر از مبارزات اکشن ممکن است برای برخی طرفداران مدرن سخت باشد، اما کاملاً ارزش تجربه را دارد. بازی در کلرادوی پسا-آخرالزمانی که اکنون به یک بیابان یخ‌زده تبدیل شده جریان دارد. این یک عنوان مدرن است که به ریشه‌های شکل‌دهنده فال‌اوت وفادار مانده و اگر به دنبال بازی‌های جهان باز کمتر شناخته شده اما شاهکار هستید، سیستم نقش‌آفرینی عمیق این بازی شما را عاشق خود خواهد کرد.

۵. The Metro Series (برداشتی واقع‌گرایانه‌تر از دنیای پسا-هسته‌ای)

در حالی که بازی‌های Fallout پر از جذابیت و طنز هستند، تعداد کمی از سری‌ها توانسته‌اند واقعیت تلخ یک دنیای پسا-هسته‌ای را به اندازه فرنچایز Metro موثر به تصویر بکشند. این بازی‌ها که بر اساس رمان‌های دیمیتری گلوخوفسکی ساخته شده‌اند، منبع اقتباس را با وفاداری تحسین‌برانگیزی پیاده‌سازی کرده‌اند. بازی عمدتاً در تونل‌های تاریک و تنگِ متروی روسیه‌ی پسا-هسته‌ای جریان دارد و فقط در مواقع ضروری به سطح جنگ‌زده و رادیواکتیو می‌رود.

سری Metro می‌تواند غمگین باشد و لحن افسرده آن ممکن است برای کسانی که طنزِ هجوآمیز فال‌اوت را ترجیح می‌دهند، جذاب نباشد. با این حال، برای هر کسی که از جستجوی منابع (Scavenging)، پیمایش محیط‌های خصمانه و کاوش در بقایای ترسناک یک دنیای نابود شده لذت می‌برد، این یک تجربه واجب است. بازی‌های مترو نسخه روسی فال‌اوت نیستند؛ آن‌ها چشم‌اندازی منحصر‌به‌فرد از زندگی پس از آخرالزمان ارائه می‌دهند.

۴. Starfield (سزاوار شانس دوم است)

Starfield یکی از موردانتظارترین بازی‌های اخیر بود که با تأخیرهای مکرر، انتظارات را به سقف رساند. اگرچه نتوانست انتظارات همه را برآورده کند و برخی سیارات خالی بودند، اما هنوز هم یک تجربه ارزشمند است. شکایت بازیکنان درباره سیارات خالی معتبر است، اما مکان‌هایی مانند شهر پرجنب‌وجوش و متراکم “نئون” (Neon) شباهت عجیبی به New Vegas دارند.

در نهایت، Starfield زمانی می‌درخشد که بازیکنان سرگرمی خود را بسازند. فعالیت‌هایی مانند جنگ‌های گانگستری، جاسوسی شرکتی و فرارهای جنایی، انرژی “The Strip” در موهاوی را تداعی می‌کنند. برای کسانی که دلتنگ رنجرهای NCR هستند، گروه “Freestar Collective” مسیر نظم و قانون را ارائه می‌دهد و برای کسانی که جذب هرج‌ومرجِ لژیون سزار می‌شوند، دزدان دریایی “Crimson Fleet” جایگزینی مناسب هستند.

۳. Vampire: The Masquerade – Bloodlines (یکی از برترین RPGهای تاریخ)

بازی Vampire: The Masquerade – Bloodlines یکی از بهترین و البته قدرنادیده‌ترین نقش‌آفرینی‌های تاریخ است. طرفداران Fallout: New Vegas متوجه خواهند شد که این بازی تجربه‌ای به همان اندازه عمیق و واکنشی ارائه می‌دهد. با اینکه در دنیایی تاریک و “فانتزی شهری” (Urban Fantasy) جریان دارد، اما ساختار جهان‌باز و مکانیک‌های RPG آن بسیار قوی هستند. اگر منتظر نسخه جدید این سری هستید، خواندن نقد و بررسی بازی Vampire: The Masquerade – Bloodlines 2 می‌تواند دید خوبی به شما بدهد.

مهم‌ترین پیوند بین این دو بازی، شخصیت‌های فراموش‌نشدنی آن‌هاست. درست مانند کاراکترهای عجیب نیو وگاس مثل “No Bark Noonan”، این بازی هم پر از شخصیت‌های خاص است. از دیوانگان قبیله مالکوین (Malkavian) و شخصیت دوگانه “ژانت و ترز” گرفته تا نوسفراتوی‌های منزوی، بازی لبریز از شخصیت‌هایی است که دنیایی فوق‌العاده غوطه‌ورکننده می‌سازند.

۲. Cyberpunk 2077 (حس و حال “استریپ” وگاس در آینده)

شهر “نایت سیتی” (Night City) و بیابان‌های اطرافش (Badlands) دقیقاً حس چیزی را می‌دهند که اگر جنگ‌ها ادامه می‌یافت و بمب‌ها نمی‌افتادند، New Vegas به آن تبدیل می‌شد: یک مگا-شهر نئونی پر از فساد و هرج‌ومرج که توسط بیابانی بی‌رحم محاصره شده است. گنگ‌هایی با هویت‌های متمایز، ایمپلنت‌های سایبرنتیک و راه‌های بی‌شمار برای حل هر موقعیت، تجربه‌ای را می‌سازند که روح نیو وگاس را در محیطی آینده‌نگرانه تسخیر می‌کند.

با اینکه Cyberpunk 2077 شروع سختی داشت، اما آپدیت‌های مداوم و بسته الحاقی شاهکار Phantom Liberty آن را کاملاً دگرگون کردند. حالا سایبرپانک دقیقاً همان‌طور اجرا می‌شود که باید می‌شد و هیچ زمانی بهتر از الان برای شیرجه زدن در خیابان‌های نایت سیتی و ملاقات با “چوم”ها (Chooms) نیست.

۱. The Outer Worlds (شاهکار دیگری از آبسیدین)

اگر Fallout: New Vegas برداشت آبسیدین از دنیای فال‌اوت است، پس The Outer Worlds برداشت آن‌ها از جهان Starfield (البته سال‌ها قبل از عرضه استارفیلد) محسوب می‌شود. در این بازی، شما در آینده‌ای جایگزین قرار می‌گیرید که گسترش بشریت در فضا کاملاً توسط طمع شرکت‌های بزرگ شکل گرفته است. بازیکن به عنوان یک مهاجر فراموش‌شده بیدار می‌شود و پا به دنیایی می‌گذارد که تمام جنبه‌های زندگی توسط ایده‌آل‌های دیستوپیایی و کنترل شرکتی اداره می‌شود؛ دقیقاً همان لحن هجوآمیزی که این سبک بازی‌ها به آن معروف‌اند.

محیط‌های The Outer Worlds با ذوق هنری رترو-فیوچریستیک (آینده‌نگرانه کلاسیک) طراحی شده‌اند. طنز و هجو در تک‌تک لایه‌های بازی تنیده شده و تبلیغات عجیب و پروپاگانداهای شرکتی دائماً به چشم می‌خورند. این بازی از بسیاری جهات همان چیزی است که استارفیلد آرزوی بودنش را داشت: بصری زنده، شخصیت‌های عجیب و دنیایی که حس زنده بودن دارد. حضور نهادهای شرکتی که همیشه ناظر هستند، دقیقاً آینه کنترل و جاسوسی جناح‌های مختلف در New Vegas است. اگر مشتاق نسخه دوم این بازی هستید، پیشنهاد می‌کنیم نقد و بررسی The Outer Worlds 2 – این همان آبسیدین کلاسیک است را مطالعه کنید.