۱۵ شخصیت منفی (ویلن) برتر در سریال‌های کره‌ای؛ جذاب، مخوف و فراموش‌نشدنی

۱۵. ریو شی-اوه (Ryu Shi-oh)

در سریال “دختر قوی نام‌سون”، ریو شی-اوه یک ویلن کلاسیک نیست؛ او یک تراژدی متحرک است. او که توسط مافیای روسیه بزرگ شده و هیچ‌گاه عشق را تجربه نکرده، تبدیل به یک مدیرعامل بی‌رحم در صنعت مواد مخدر می‌شود. اما وقتی برای اولین بار با نام‌سون ملاقات می‌کند و طعم احساسات انسانی را می‌چشد، دچار تضاد درونی می‌شود. بازی “بیون وو سوک” در نقش مردی که بین عشق و انتقام گیر افتاده، او را به یکی از محبوب‌ترین ویلن‌های خاکستری سال‌های اخیر تبدیل کرد.

۱۴. مو ته-گو (Mo Tae-gu)

اگر بخواهیم تعریف “شیطان خوش‌تیپ” را در کی-دراما پیدا کنیم، آن مو ته-گو است. در فصل اول سریال جنایی “صدا”، او یک مدیرعامل ثروتمند و جذاب است که در خفا یک قاتل زنجیره‌ای سادیستیک است. خونسردی او هنگام ارتکاب قتل و بازی‌های روانی‌اش با پلیس، مو به تن آدم سیخ می‌کند. کیم جائه ووک با بازی درخشانش، استانداردی جدید برای شخصیت‌های روانی (Psychopath) در تلویزیون کره تعیین کرد که هنوز هم کمتر کسی به گرد پایش می‌رسد.

۱۳. پارک جونگ-هون (Park Joong-heon)

شاید فکر کنید در سریال فانتزی و عاشقانه‌ای مثل “گابلین”، شخصیت منفی خیلی ترسناک نباشد، اما خواجه پارک خلاف این را ثابت می‌کند. او همان کسی است که با مکر و حیله، پادشاه جوان را فریب داد و باعث مرگ کیم شین (گابلین) و خواهرش شد. حتی پس از مرگ، روح سرگردان او با زبانی بنفش و ظاهری کریه بازمی‌گردد تا کار ناتمامش را تمام کند. او نماد طمع خالص و کینه‌ای است که حتی مرگ هم نمی‌تواند آن را خاموش کند.

۱۲. سئو مون-جو (Seo Moon-jo)

لی دونگ ووک که همیشه نقش‌های عاشقانه و دوست‌داشتنی بازی می‌کرد، در سریال ترسناک “غریبه‌هایی از جهنم” تغییری شوکه‌کننده داشت. او در نقش سئو مون-جو، دندانپزشکی به ظاهر مهربان ظاهر می‌شود که در واقع رهبر گروهی از قاتلان روانی در یک خوابگاه ارزان‌قیمت است. لبخندهای مرموز و جملات دوپهلوی او (“عزیزم”)، حس ناامنی شدیدی ایجاد می‌کند. او یک استاد دستکاری ذهن است که قربانیانش را آرام‌آرام به مرز جنون می‌کشاند.

۱۱. جانگ جون-وو (Jang Joon-woo)

بزرگترین پلات توییست سریال وینچنزو! کسی که در ابتدا به عنوان دستیاری دست‌پاچه و بامزه با موهای فرفری معرفی شد، ناگهان به عنوان جانگ جون-وو، رئیس واقعی و بی‌رحم گروه بابل، نقاب از چهره برداشت. او کسی است که برادرش را می‌کشد، انسان‌ها را مثل مهره شطرنج می‌بیند و از تماشای زجر کشیدن دیگران لذت می‌برد. بازی دوگانه “اوک تکیون” در نقش پسری ساده‌لوح و هیولایی خونخوار، فوق‌العاده تحسین‌برانگیز بود.

۱۰. لی لیم (Lee Lim)

در سریال “پادشاه: سلطنت ابدی”، لی لیم عموی نامشروع پادشاه است که برای به دست آوردن قدرت مطلق و فلوت جادویی، برادرش را می‌کشد و تعادل بین جهان‌های موازی را برهم می‌زند. او شخصیتی آرام، باهوش و به شدت صبور است که ده‌ها سال برای انتقام و بازگشت به قدرت برنامه‌ریزی می‌کند. لی لیم نماد شرارتی است که در سایه‌ها کمین کرده و منتظر فرصت است تا تمام دنیا را به آتش بکشد.

۹. هیون سو-آه (Hyun Soo-ah)

گاهی اوقات ویلن‌ها قاتل نیستند، بلکه همکلاسی‌هایی هستند که لبخند می‌زنند اما از پشت خنجر می‌زنند. هیون سو-آه دختری است که همه او را “فرشته طبیعی” می‌دانند، اما در باطن دختری حسود و سمی است که تحمل دیدن خوشحالی دیگران را ندارد. او از زیبایی‌اش به عنوان سلاح استفاده می‌کند تا دیگران را تحقیر کند. اگر نقد و بررسی سریال زیبایی حقیقی را خوانده باشید، متوجه شباهت او با برخی شخصیت‌های آن سریال خواهید شد. سو-آه نماد “دختران بدجنس” (Mean Girls) در دنیای کی-دراماست.

۸. فروشنده (The Salesman)

با اینکه حضورش کوتاه بود، اما تاثیرش در تاریخ تلویزیون حک شد. فروشنده با بازی “گونگ یو”، مردی شیک‌پوش در مترو است که با لبخندی فریبنده، مردم ناامید را به بازی مرگبار ماهی مرکب دعوت می‌کند. او نماد سیستم سرمایه‌داری بی‌رحم است؛ کسی که با تحقیر و سیلی زدن به صورت مردم فقیر، آن‌ها را برای ورود به جهنم آماده می‌کند. در فصل دوم، جنبه‌های تاریک‌تر و سادیستیک او بیشتر نمایان می‌شود. اگر مشتاق ادامه داستان هستید، نقد فصل دوم بازی مرکب را از دست ندهید.

۷. لی یو-بوم (Lee Yoo-beom)

در سریال “وقتی تو خواب بودی”، لی یو-بوم نمونه بارز فساد سیستماتیک است. او وکیلی است که قبلاً دادستان بوده و حالا برای برنده شدن در پرونده‌ها، شواهد را جعل می‌کند و جنایتکاران را آزاد می‌گذارد. چیزی که او را ترسناک می‌کند، ظاهر موجه و موفق اوست؛ در حالی که در باطن، هیچ قطب‌نمای اخلاقی ندارد. او شخصیتی است که نشان می‌دهد چگونه طمع و دروغ‌های کوچک می‌تواند یک انسان را به هیولایی تبدیل کند که هیچ حد و مرزی نمی‌شناسد.

۶. جین مو (Jin Mu)

اگر نقد فصل دوم کیمیای روح را خوانده باشید، می‌دانید که جین مو چقدر باعث عذاب مخاطبان شد! او وزیری طماع است که از جادوی ممنوعه “کیمیای روح” برای تعویض بدن‌ها و کنترل پادشاه استفاده می‌کند. او کسی است که ناکسو را شستشوی مغزی داد و از او یک قاتل ساخت. لبخندهای موذیانه و توانایی او در فرار از مجازات تا آخرین لحظه، جین مو را به یکی از آن ویلن‌هایی تبدیل کرد که دیدن نابودی‌اش آرزوی هر بیننده‌ای بود.

۵. پارک یون-جین (Park Yeon-jin)

پارک یون-جین در سریال “افتخار”، چهره واقعی قلدری و خشونت مدرسه‌ای است. او در نوجوانی همکلاسی‌هایش را با دستگاه فر مو می‌سوزاند و می‌خندید، و در بزرگسالی هم ذره‌ای پشیمانی نداشت. چیزی که او را به شدت منفور می‌کند، این است که او هرگز خودش را گناهکار نمی‌داند و معتقد است چون ثروتمند است، حق دارد هر کاری بکند. خنده‌های عصبی و جیغ‌های او وقتی گیر می‌افتد، بازی درخشانی از “لیم جی یون” بود که او را به نماد شرارت خالص تبدیل کرد.

۴. جانگ ده-هی (Jang Dae-hee)

رئیس گروه جانگا، نماد قدرت مطلق و فساد شرکتی است. او کسی است که به پسرش یاد می‌دهد زیردستانش را له کند و معتقد است “قدرتمندان قانون را می‌نویسند”. جانگ ده-هی زندگی “پارک سه رویی” را نابود کرد، پدرش را کشت و او را به زندان انداخت، فقط به این دلیل که پارک حاضر نشد جلویش زانو بزند. مبارزه طولانی او با قهرمان داستان و فلسفه بی‌رحمانه‌اش درباره بقا، او را به یکی از سرسخت‌ترین دشمنان تاریخ کی-دراما تبدیل کرده است.

۳. کیم جو-یونگ (Kim Joo-young)

در سریال “قلعه آسمان”، ویلن داستان چاقو یا اسلحه ندارد؛ او یک مشاور تحصیلی است! کیم جو-یونگ با خونسردی و لباس‌های مشکی‌اش، وارد ذهن دانش‌آموزان و والدینشان می‌شود و خانواده‌ها را به خاطر نمرات نابود می‌کند. جمله معروف او “آیا حاضرید مسئولیت کامل را بپذیرید؟” لرزه بر اندام می‌اندازد. او از فشارهای تحصیلی جامعه کره تغذیه می‌کند و با دستکاری روانی، دانش‌آموزان را علیه والدینشان می‌شوراند. او ترسناک است چون بسیار واقعی به نظر می‌رسد.

۲. مین جون-گوک (Min Joon-gook)

اگر صدای زنگ موبایل خاصی را بشنوید و بترسید، یعنی این شخصیت کارش را درست انجام داده است. مین جون-گوک قاتلی است که ۱۰ سال در زندان نقشه انتقام از دختری را می‌کشد که علیه او شهادت داده بود. جمله “من تو را خواهم کشت” او فقط یک تهدید نیست، یک وعده است. او باهوش، فریبکار و بی‌رحم است و حتی دلسوزی‌هایش هم بخشی از نقشه‌هایش هستند. بازی “جونگ وونگ این” در این نقش به قدری تاثیرگذار بود که تا سال‌ها نماد وحشت در سریال‌های کره‌ای باقی ماند.

۱. کانگ هی-سو (Kang Hee-soo)

و در رتبه اول، مادر گو جون پیو در سریال “پسران برتر از گل” قرار دارد. او مادرشوهر کابوس‌وار تمام مادرشوهرهاست! کانگ هی-سو از ثروت و نفوذش استفاده می‌کند تا زندگی هر کسی را که با معیارهای طبقاتی او جور در نمی‌آید (به خصوص گوم جان دی)، نابود کند. او شرکت‌ها را ورشکست می‌کند، خانواده‌ها را بی‌خانمان می‌کند و حتی دستور ربودن می‌دهد، همه به نام “مصلحت خانواده”. او نماد کامل الیتیسم (نخبه‌گرایی) و سنگدلی است و استاندارد طلایی برای شخصیت‌های “مادر ثروتمند و بدجنس” در کی-دراما محسوب می‌شود.

حرف آخر

شخصیت‌های منفی سریال‌های کره‌ای طیف وسیعی دارند؛ از قاتلان روانی تا والدین کنترل‌گر. اما همه آن‌ها در یک چیز مشترک هستند: آن‌ها داستان را جذاب می‌کنند و پیروزی قهرمان را شیرین‌تر می‌سازند. به نظر شما کدام یک از این ویلن‌ها منفورتر بود؟ آیا شخصیتی هست که جای خالی‌اش در این لیست حس شود؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.