تحلیل کامل راینر براون (Reiner Braun): قهرمان، خائن یا قربانی؟

پاسخ به سوالات کلیدی درباره راینر براون

پیش از ورود به جزئیات زندگی پر از تضاد او، در اینجا پاسخ کوتاه به مهم‌ترین سوالاتی که ممکن است در مورد راینر داشته باشید را پیدا می‌کنید:

راینر براون کیست؟

راینر براون معاون فرمانده واحد جنگجویان مارلی و وارث تایتان زره‌پوش بود. او به عنوان بخشی از یک ماموریت برای بازپس‌گیری تایتان بنیانگذار، به جزیره پارادایس نفوذ کرد و به عنوان یک سرباز به دسته ۱۰۴ آموزشی پیوست. (داستان کامل او را در ادامه بخوانید)

چرا راینر دچار بحران هویت شد؟

راینر برای پنج سال مجبور به یک زندگی دوگانه شد. او از یک سو یک «جنگجوی» مارلی با ماموریت نابودی دشمن بود و از سوی دیگر، نقش یک «سرباز» فداکار و برادر بزرگتر را برای رفقایش در پارادایس ایفا می‌کرد. فشار روانی این دوگانگی و بار گناه اعمالش (مانند مرگ مارکو)، باعث شد او دچار اختلال هویت تجزیه‌ای (DID) شود و گاهی واقعاً فراموش می‌کرد که کدام شخصیتش واقعی است. (تحلیل کامل روانشناسی او در ادامه)

انگیزه اصلی راینر برای تبدیل شدن به جنگجو چه بود؟

انگیزه اصلی او در کودکی، کسب افتخار برای مادرش و به دست آوردن مقام «مارلیایی افتخاری» بود تا بتواند با پدر مارلیایی خود که هرگز او را ندیده بود، دوباره متحد شود. او می‌خواست با تبدیل شدن به یک قهرمان، زندگی بهتری برای خانواده‌اش فراهم کند و مورد احترام قرار گیرد.

رابطه راینر و ارن چگونه بود؟

در ابتدا، راینر برای ارن یگر مانند یک برادر بزرگتر و یک الگو بود. اما پس از افشای هویت راینر، این رابطه به نفرتی عمیق از سوی ارن تبدیل شد. با این حال، سال‌ها بعد، ارن در مارلی به راینر اعتراف کرد که اکنون او را درک می‌کند و می‌فهمد که هر دوی آن‌ها قربانی شرایط بوده‌اند. این دو شخصیت به آینه‌ای برای یکدیگر تبدیل شدند.

سرنوشت نهایی راینر براون چه شد؟

راینر با وجود تمام آسیب‌های جسمی و روحی، از نبرد نهایی جان سالم به در برد. او پس از مرگ ارن و پایان دوران تایتان‌ها، به عنوان یکی از اعضای ائتلاف، به سفیر صلح میان پارادایس و باقی جهان تبدیل شد. او در نهایت توانست از بار سنگین گناه خود رها شده و راهی برای رستگاری پیدا کند.

جدول مشخصات و بیوگرافی راینر براون

کالبدشکافی روانشناختی: بحران هویت و بار گناه

شخصیت راینر براون یکی از پیچیده‌ترین و تراژیک‌ترین نمونه‌های فروپاشی روانی در دنیای اتک آن تایتان است. او قربانی جنگی بود که از کودکی در آن به عنوان یک ابزار به کار گرفته شد و این فشار، ذهن او را برای همیشه زخمی کرد. درک روانشناسی او، کلید فهمیدن بسیاری از اعمال متناقض و دردناک اوست.

دوگانگی شخصیت: سرباز یا جنگجو؟ (تحلیل DID)

مهم‌ترین جنبه روانشناختی راینر، بحران هویت شدید اوست که به شکل اختلال هویت تجزیه‌ای (Dissociative Identity Disorder – DID) بروز پیدا کرد. برای پنج سال، او مجبور بود دروغی بزرگ را زندگی کند. از یک سو، او «جنگجوی» وفادار مارلی بود که با هدف نابودی «شیاطین جزیره» به پارادایس نفوذ کرده بود. از سوی دیگر، او نقش «سرباز» فداکار لشکر پیشرو را بازی می‌کرد که به سرعت به یکی از محبوب‌ترین و قابل اعتمادترین اعضای دسته ۱۰۴ آموزشی تبدیل شد و همه او را به چشم یک «برادر بزرگتر» می‌دیدند.

ذهن راینر برای کنار آمدن با بار گناه غیرقابل تحمل اعمالش (مانند دست داشتن در مرگ مارکو یا کشتار مردم شیگانشینا)، یک مکانیزم دفاعی ویرانگر را به کار گرفت: او شروع به باور کردن دروغ خودش کرد. شخصیت «سرباز» او به قدری قوی شد که گاهی اوقات شخصیت «جنگجو» را کاملاً سرکوب می‌کرد. در این حالت‌ها، او واقعاً هویت و ماموریت اصلی خود را فراموش می‌کرد. تکان‌دهنده‌ترین نمونه این موضوع، زمانی بود که پس از مرگ مارکو، او با گیجی از دیگران می‌پرسید که چرا مارکو کشته شده، در حالی که خودش عامل اصلی مرگ او بود. این دوگانگی تا لحظه افشاگری روی دیوار رز ادامه داشت، جایی که او به شکلی کاملاً اتفاقی و عادی، هویت خود را برای ارن فاش کرد، گویی که در حال صحبت در مورد آب و هواست.

انگیزه‌ی اصلی: تلاش برای قهرمان بودن

ریشه تمام تراژدی راینر، در یک خواسته ساده و کودکانه نهفته بود: او می‌خواست یک «قهرمان» باشد. او در لیبریو به عنوان فرزند نامشروع یک مادر الدیایی و یک پدر مارلیایی بزرگ شد. تمام انگیزه او برای پیوستن به واحد جنگجویان، این بود که با به ارث بردن یک تایتان و تبدیل شدن به یک مارلیایی افتخاری، بتواند احترام پدرش را به دست آورد و خانواده‌اش را دوباره متحد کند. او باور داشت که با نابود کردن «شیاطین» جزیره پارادایس، به قهرمان جهان تبدیل خواهد شد.

اما پس از زندگی در میان مردم پارادایس، او فهمید که آن‌ها «شیطان» نیستند، بلکه انسان‌هایی عادی مانند خود او هستند. این درک، تمام جهان‌بینی او را در هم شکست. او که برای قهرمان بودن آمده بود، در چشم کسانی که اکنون برایشان احترام قائل بود، به یک هیولای خائن تبدیل شد. این تضاد غیرقابل حل، او را به سمت افسردگی شدید و تمایل به خودکشی سوق داد. او در تمام طول داستان، تنها به دنبال تأیید و احترام بود، اما در نهایت، تنها چیزی که به دست آورد، نفرت از خود بود.

تحلیل تایپ شخصیتی MBTI: راینر براون به عنوان یک ESFJ (سفیر)

بر اساس مدل شخصیتی MBTI، شخصیت «سرباز» راینر، که شخصیت غالب او در پارادایس بود، به خوبی با تایپ شخصیتی ESFJ (سفیر یا Consul) مطابقت دارد. ESFJها به عنوان افرادی اجتماعی، دلسوز، وظیفه‌شناس و به شدت وفادار به گروه شناخته می‌شوند که از کمک کردن به دیگران و حفظ هماهنگی لذت می‌برند.

• E – برون‌گرایی (Extraversion): راینر به راحتی با دیگران ارتباط برقرار می‌کرد و به سرعت به مرکز توجه و اعتماد در گروه تبدیل شد.
• S – حس (Sensing): او فردی عمل‌گرا و واقع‌بین بود که بر روی جزئیات ملموس و وظایف عملی تمرکز داشت.
• F – احساس (Feeling): فانکشن غالب او، احساس برون‌گرای (Fe) بود. این فانکشن، میل شدیدی به ایجاد هماهنگی اجتماعی، مراقبت از دیگران و دریافت تأیید از گروه را در او ایجاد می‌کرد. شخصیت «برادر بزرگتر» او، که همیشه نگران دیگران بود و بار اضافی آن‌ها را به دوش می‌کشید، نمودی کامل از این فانکشن است. این همان ویژگی بود که باعث می‌شد او عمیقاً از خیانت به رفقایش عذاب وجدان داشته باشد.
• J – قضاوت (Judging): او فردی منظم و وظیفه‌شناس بود که به قوانین و ساختارها اهمیت می‌داد و نقش خود را به عنوان یک سرباز، بسیار جدی می‌گرفت.

تراژدی راینر در این بود که شخصیت ESFJ او، که به دنبال تعلق و هماهنگی بود، در تضاد کامل با ماموریت «جنگجوی» او قرار داشت که از او می‌خواست یک خائن و ویرانگر باشد. این درگیری درونی بین فانکشن غالب او (Fe – نیاز به هماهنگی با گروه) و وظیفه تحمیل شده به او، همان چیزی بود که در نهایت منجر به فروپاشی روانی و تجزیه هویتش شد.

سرگذشت کامل راینر براون: از رویا تا کابوس

داستان زندگی راینر براون، روایتی از یک رویای کودکانه برای کسب افتخار است که به کابوسی بی‌پایان از گناه، تروما و فروپاشی روانی تبدیل شد. مسیر او به عنوان یک جنگجو، از همان ابتدا با دروغ و فشاری بنا شد که در نهایت او را در هم شکست.

پرده اول: کودکی در لیبریو

راینر در منطقه توقیفی لیبریو در مارلی به دنیا آمد. او فرزند نامشروع یک مادر الدیایی به نام کارینا براون و یک پدر مارلیایی بود. به دلیل قوانین سختگیرانه آپارتاید در مارلی، او هرگز اجازه ملاقات با پدرش را نداشت. از همان کودکی، مادرش این رویا را در ذهن او کاشت که اگر به یک «جنگجوی» نخبه تبدیل شود و یکی از نه تایتان را به ارث ببرد، آن‌ها به «مارلیایی‌های افتخاری» تبدیل خواهند شد و می‌توانند در کنار پدرش زندگی کنند.

این رویا به تنها هدف زندگی راینر جوان تبدیل شد. او با وجود اینکه استعداد ذاتی خاصی در مقایسه با دیگر کاندیداها مانند پورکو گالیارد نداشت، با اراده و وفاداری بی‌قید و شرط خود به مارلی، توانست توجه مقامات را جلب کند. او غرق در پروپاگاندای مارلی بود و واقعاً باور داشت که مردم جزیره پارادایس «شیاطین» هستند و نابود کردن آن‌ها یک عمل قهرمانانه است. در نهایت، به شکلی غافلگیرکننده، او به عنوان وارث تایتان زره‌پوش انتخاب شد.

یک دروغ سرنوشت‌ساز

سال‌ها بعد، در شب قبل از اعزام به پارادایس، مارسل گالیارد (برادر پورکو) به راینر اعتراف کرد که انتخاب او تصادفی نبوده است. مارسل برای محافظت از برادرش، پورکو، که قرار بود وارث اصلی تایتان زره‌پوش باشد، در گوش مقامات ارتش از وفاداری و پتانسیل راینر تعریف کرده و باعث شده بود که راینر به جای برادرش انتخاب شود. این افشاگری، اعتماد به نفس شکننده راینر را در هم شکست. او فهمید که لیاقت این قدرت را نداشته و تنها به عنوان یک سپر بلا برای فردی بااستعدادتر انتخاب شده است.

پرده دوم: نفوذ به پارادایس

در سال ۸۴۵، راینر دوازده ساله به همراه برتولت هوور (تایتان غول‌آسا)، آنی لئونهارت (تایتان مونث) و مارسل گالیارد (تایتان آرواره)، ماموریت خود را برای نفوذ به پارادایس و بازپس‌گیری تایتان بنیانگذار آغاز کردند. مارسل رهبر این گروه چهار نفره بود. اما ماموریت از همان ابتدا با فاجعه روبرو شد.

در حین استراحت، یک تایتان خالص (که بعدها مشخص شد یمیر بوده) به طور ناگهانی از زیر زمین بیرون آمد و قصد حمله به راینر را داشت. مارسل در یک لحظه فداکاری، راینر را به کنار هل داد و خودش توسط آن تایتان خورده شد. با از دست دادن رهبر و تایتان آرواره، گروه دچار وحشت و آشفتگی شد. آنی پیشنهاد لغو ماموریت و بازگشت به مارلی را داد و راینر را به خاطر مرگ مارسل سرزنش کرد.

تولد یک رهبر جدید

در این لحظه بحرانی، راینر که از بار گناه و ترومای دیدن مرگ دوستش در هم شکسته بود، تصمیمی سرنوشت‌ساز گرفت. او برای فرار از این واقعیت دردناک، شخصیت مارسل را تقلید کرد و نقش یک رهبر مصمم را به خود گرفت. او با تهدید و زور، آنی و برتولت را مجبور به ادامه ماموریت کرد. از این لحظه به بعد، راینر تلاش کرد تا به همان رهبر شجاع و فداکاری تبدیل شود که مارسل بود؛ تلاشی که پایه‌های بحران هویت آینده او را بنا نهاد.

کمی بعد، راینر در فرم تایتان زره‌پوش، دروازه داخلی منطقه شیگانشینا را در هم شکست و راه را برای ورود تایتان‌های خالص به داخل دیوار ماریا باز کرد. این عمل، به مرگ مادر ارن یگر و صدها هزار نفر دیگر منجر شد و بار گناهی را بر دوش راینر گذاشت که تا پایان عمر او را رها نکرد. پس از این حمله، راینر، برتولت و آنی به عنوان پناهندگان جنگی، به داخل دیوار رز نفوذ کردند و منتظر فرصتی برای پیوستن به ارتش و پیدا کردن تایتان بنیانگذار شدند.

پرده سوم: زندگی دوگانه

برای پنج سال، راینر، برتولت و آنی به عنوان پناهنده در پارادایس زندگی کردند و سپس به دسته ۱۰۴ آموزشی ارتش پیوستند. در این دوره، راینر با تقلید از شخصیت مارسل، به فردی کاملاً متفاوت تبدیل شد. او با شخصیتی قوی، فداکار و دلسوز، به سرعت احترام و اعتماد تمام همرزمانش را به دست آورد. او به «برادر بزرگتر» گروه تبدیل شد؛ کسی که همیشه نگران دیگران بود، به آن‌ها کمک می‌کرد و بار اضافی را به دوش می‌کشید. ارن یگر او را به عنوان یک الگو می‌دید و بسیاری دیگر برای راهنمایی به او مراجعه می‌کردند. راینر در این نقش جدید، غرق شده بود.

این موفقیت در ایفای نقش، برای او هزینه‌ای سنگین داشت. ذهن او برای کنار آمدن با تضاد میان «سرباز» مهربان و «جنگجوی» خائن، شروع به تجزیه شدن کرد. او دچار اپیزودهایی از فراموشی می‌شد و واقعاً باور می‌کرد که یک سرباز وفادار به بشریت درون دیوارهاست. این دوگانگی به قدری شدید بود که حتی برتولت نیز بارها مجبور می‌شد به او یادآوری کند که آن‌ها واقعاً چه کسی هستند و برای چه ماموریتی آنجا هستند. با این حال، راینر با رتبه دوم در میان تمام فارغ‌التحصیلان (درست بعد از میکاسا آکرمن)، ثابت کرد که در نقش خود به عنوان یک سرباز، کاملاً موفق بوده است.

پرده چهارم: افشاگری و بازگشت

نقطه اوج بحران هویت راینر، در بالای دیوار رز و پس از نبرد قلعه اوتگارد رقم خورد. او که از نظر روانی کاملاً خسته و در هم شکسته بود، در یک لحظه تکان‌دهنده و به شکلی کاملاً عادی، رو به ارن کرد و گفت: «من تایتان زره‌پوش و او (برتولت) تایتان غول‌آساست.» این افشاگری که بدون هیچ مقدمه و نمایشی انجام شد، همه را در شوک فرو برد. این لحظه، اوج فروپاشی روانی او بود؛ جایی که مرز بین دو شخصیتش کاملاً از بین رفته بود و او دیگر نمی‌توانست تشخیص دهد که کدام یک واقعی است.

پس از این افشاگری، راینر و برتولت به تایتان تبدیل شدند و ارن را ربودند. در جنگل درختان غول‌پیکر، درگیری‌های درونی راینر بیش از پیش آشکار شد. او در یک لحظه ارن را «رفیق» خطاب می‌کرد و در لحظه‌ای دیگر، او را به مرگ تهدید می‌نمود. در نهایت، لشکر پیشرو به رهبری فرمانده اروین، موفق به نجات ارن شد و راینر و برتولت با کمک یمیر، شکست‌خورده و با دست خالی، از پارادایس فرار کردند.

بازگشت به مارلی و افسردگی

بازگشت راینر به مارلی، آن بازگشت قهرمانانه‌ای نبود که در کودکی آرزویش را داشت. او نه تنها در ماموریت اصلی خود (به دست آوردن تایتان بنیانگذار) شکست خورده بود، بلکه تایتان آرواره و تایتان مونث را نیز از دست داده بود. او به جای استقبالی گرم، با تحقیر و سرزنش روبرو شد.

چهار سال بعد، راینر به مردی شکسته و مبتلا به افسردگی شدید و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) تبدیل شده بود. او دائماً کابوس‌های وحشتناکی از دوران حضورش در پارادایس می‌دید و بار گناه اعمالش، او را رها نمی‌کرد. او که زمانی می‌خواست یک قهرمان باشد، اکنون خود را یک قاتل بی‌ارزش می‌دید. این نفرت از خود به قدری عمیق شد که او را تا مرز خودکشی پیش برد. او لوله تفنگ را در دهان خود گذاشت، اما صدای فالکو، یکی از کاندیداهای جوان جنگجو، او را از این کار منصرف کرد و به او یادآوری کرد که هنوز کسانی هستند که به او نیاز دارند.

پرده پنجم: رستگاری در پایان جهان

نقطه عطف نهایی در زندگی راینر، رویارویی غیرمنتظره او با ارن یگر در زیرزمینی در لیبریو بود. ارن که اکنون به فردی سرد و مصمم تبدیل شده بود، راینر را با گناهان گذشته‌اش روبرو کرد. در این گفتگوی تکان‌دهنده، راینر با گریه به گناهانش اعتراف کرد و از ارن خواست تا او را بکشد و به رنجش پایان دهد. اما ارن در کمال ناباوری، او را بخشید و گفت که اکنون می‌فهمد چرا راینر آن کارها را انجام داده است. این لحظه، آغازی بر مسیر رستگاری راینر بود.

پس از حمله ارن به لیبریو و آغاز «غرش»، راینر که از این فاجعه جان سالم به در برده بود، انتخابی سرنوشت‌ساز انجام داد. او به جای تسلیم شدن به ناامیدی، تصمیم گرفت مسئولیت اشتباهات گذشته‌اش را بر عهده بگیرد. او به دشمنان قسم‌خورده سابق خود، یعنی اعضای لشکر پیشرو، پیوست تا با تشکیل یک ائتلاف غیرممکن، ارن را متوقف کرده و جهان را نجات دهند.

یک قهرمان واقعی

در نبرد نهایی علیه ارن، راینر بالاخره به آن قهرمانی تبدیل شد که همیشه آرزویش را داشت. او بارها و بارها خود را برای نجات دیگران فدا کرد، در مقابل ارتش تایتان‌ها ایستاد و تا آخرین ذره از قدرتش جنگید. او دیگر نه برای مارلی، نه برای کسب افتخار، بلکه برای نجات جان انسان‌ها، فارغ از نژاد و ملیتشان، می‌جنگید. او با شجاعت با زیک یگر و دیگر تهدیدها مقابله کرد و نقشی حیاتی در پیروزی ائتلاف ایفا نمود.

پس از پایان جنگ و از بین رفتن قدرت تایتان‌ها، راینر سرانجام از بار سنگین گناهش رها شد. او به عنوان یکی از سفیران صلح، به پارادایس بازگشت تا پلی میان دو دنیای متخاصم بسازد. او در نهایت نتوانست خانواده‌اش را با پدرش متحد کند، اما خانواده‌ای بزرگ‌تر در میان دوستان و دشمنان سابقش پیدا کرد و به آرامشی رسید که تمام عمر به دنبالش بود.

تحلیل کامل توانایی‌ها

تایتان زره‌پوش (Armored Titan)

قدرت اصلی راینر، توانایی تبدیل شدن به تایتان زره‌پوش بود؛ یک تایتان ۱۵ متری که بدنش تقریباً به طور کامل با صفحات زرهی سخت و نفوذناپذیر پوشیده شده بود.

• زره سخت‌شده: این زره به قدری مقاوم بود که می‌توانست در برابر شلیک مستقیم توپ، ضربات اکثر تایتان‌ها و حتی تیغه‌های فولادی اولترامقاوم مقاومت کند. این ویژگی، تایتان زره‌پوش را به یک سلاح تهاجمی ایده‌آل برای شکستن خطوط دفاعی و دیوارها تبدیل می‌کرد.
• قدرت فیزیکی بالا: تایتان زره‌پوش از قدرت فیزیکی فوق‌العاده‌ای برخوردار بود و می‌توانست به راحتی ساختمان‌ها را ویران کرده و با دیگر تایتان‌های شیفتر مبارزه کند.
• انتقال هوشیاری: یکی از منحصربه‌فردترین توانایی‌های راینر، قابلیت انتقال هوشیاری خود از مغز به سیستم عصبی بدنش بود. این توانایی به او اجازه می‌داد تا از حملات مرگباری که مستقیماً به گردنش وارد می‌شد (مانند حمله لیوای یا نیزه‌های تندر) جان سالم به در ببرد، هرچند این کار باعث از دست رفتن موقت حافظه‌اش می‌شد.

نقاط ضعف

با وجود قدرت بالا، تایتان زره‌پوش دو نقطه ضعف اصلی داشت: اولاً، زره سنگین آن باعث کاهش سرعت و چابکی‌اش می‌شد. راینر می‌توانست با جدا کردن صفحات زرهی در قسمت مفاصل، سرعت خود را افزایش دهد، اما این کار او را آسیب‌پذیر می‌کرد. دوماً، سلاح‌های جدیدتر مانند نیزه‌های تندر و گلوله‌های توپ ضد-تایتان، قادر به نفوذ در زره او بودند و این برتری دفاعی او را در اواخر داستان به شدت کاهش دادند.

مهارت‌های انسانی

راینر حتی در فرم انسانی نیز یک سرباز بسیار توانا بود. او به عنوان نفر دوم در دسته ۱۰۴ آموزشی، مهارت بالایی در مبارزه تن به تن و استفاده از تجهیزات مانور سه‌بعدی داشت. مهم‌تر از همه، او یک رهبر ذاتی با کاریزمای بالا بود که می‌توانست به راحتی اعتماد دیگران را جلب کرده و آن‌ها را برای یک هدف مشترک متحد کند. این توانایی رهبری، حتی پس از افشای هویتش، در میان دیگر جنگجویان مارلی کاملاً مشهود بود.

روابط کلیدی راینر براون

روابط راینر با دیگر شخصیت‌ها، آینه‌ای از درگیری‌های درونی و شخصیت دوگانه‌ی او بود. او همزمان قادر به ایجاد پیوندهای عمیق دوستی و انجام بی‌رحمانه‌ترین خیانت‌ها بود. این روابط پیچیده، هسته اصلی تراژدی شخصیت او را تشکیل می‌دهند.

برتولت هوور و آنی لئونهارت: همراهان تراژدی

• برتولت هوور: برتولت نزدیک‌ترین و وفادارترین دوست راینر بود. آن‌ها از کودکی با هم بزرگ شده بودند و در تمام مراحل ماموریتشان در کنار هم بودند. برتولت با شخصیت منفعل و آرام خود، اغلب به راینر به عنوان رهبر تکیه می‌کرد. او تنها کسی بود که از بحران هویت راینر کاملاً آگاه بود و بارها مجبور می‌شد به او یادآوری کند که یک «جنگجو» است، نه یک «سرباز». مرگ برتولت در نبرد شیگانشینا، یکی از بزرگ‌ترین ضربه‌های روحی به راینر بود و بار گناه او را سنگین‌تر کرد.
• آنی لئونهارت: رابطه راینر با آنی همیشه پر از تنش بود. آنی با شخصیتی واقع‌گرا و بدبین، از همان ابتدا با ادامه ماموریت پس از مرگ مارسل مخالف بود و اغلب با تصمیمات رهبری‌گونه راینر مخالفت می‌کرد. راینر با تحت فشار قرار دادن آنی برای ادامه ماموریت و دست داشتن در مرگ مارکو، تأثیر ویرانگری بر روان او گذاشت. با این حال، راینر عمیقاً به او اهمیت می‌داد و پس از دستگیر شدن آنی، بارها برای نجات او تلاش کرد.

ارن یگر: از برادر تا دشمن قسم‌خورده

رابطه راینر و ارن یگر، یکی از پویاترین و پیچیده‌ترین روابط در کل داستان است. در دوران آموزشی، راینر برای ارن مانند یک برادر بزرگتر و یک الگوی قابل اعتماد بود. ارن به قدرت و اعتماد به نفس او احترام می‌گذاشت و برای شبیه شدن به او تلاش می‌کرد. به همین دلیل، خیانت راینر برای ارن یک ضربه روحی ویرانگر بود و عشق برادرانه‌اش را به نفرتی عمیق تبدیل کرد.

سال‌ها بعد، این دو در زیرزمینی در لیبریو دوباره با هم روبرو شدند. در این لحظه، نقش‌ها برعکس شده بود. ارن اکنون به فردی سرد و مصمم تبدیل شده بود و راینر، مردی شکسته و پر از پشیمانی. ارن به راینر گفت که او را درک می‌کند و فهمیده است که هر دوی آن‌ها قربانی شرایط و دنیایی بی‌رحم هستند. این دو شخصیت به آینه‌ای برای یکدیگر تبدیل شدند؛ هر دو برای آزادی مردمشان جنگیدند و هر دو مجبور به انجام کارهای وحشتناکی شدند. این درک متقابل، اوج تراژدی داستان آن‌ها بود.

گبی و فالکو: آینه‌ای از گذشته و امیدی برای آینده

• گبی براون: گبی، دخترعموی راینر، نمایانگر همان چیزی بود که راینر در کودکی بود: یک الدیایی وفادار به مارلی، پر از شور و اشتیاق و کاملاً شستشوی مغزی داده شده. راینر در گبی، اشتباهات گذشته خود را می‌دید و عمیقاً نگران بود که او نیز همان مسیر تراژیک را طی کند. او تمام تلاش خود را کرد تا فالکو را تشویق کند تا تایتان زره‌پوش را به ارث ببرد تا گبی مجبور به تحمل این نفرین نشود.
• فالکو گرایس: راینر در فالکو، مهربانی و انسانیتی را می‌دید که در خودش و گبی سرکوب شده بود. او فالکو را تشویق می‌کرد و در نهایت، نجات فالکو از دست ارن در لیبریو، اولین قدم او در مسیر رستگاری و تبدیل شدن به یک قهرمان واقعی بود.

کارینا براون: ریشه تمام انگیزه‌ها

رابطه راینر با مادرش، کارینا، ریشه تمام مشکلات و انگیزه‌های او بود. کارینا کسی بود که رویای تبدیل شدن به یک مارلیایی افتخاری را در ذهن راینر کاشت و او را به سمت برنامه جنگجویان سوق داد. عشق و تأیید مادرش، تنها چیزی بود که راینر در کودکی به دنبالش بود. اما پس از بازگشت از پارادایس و درک حقیقت جهان، راینر از این ایدئولوژی فاصله گرفت. او دیگر نمی‌توانست مانند مادرش، مردم پارادایس را «شیطان» ببیند و این موضوع، شکافی عمیق میان آن‌ها ایجاد کرد. در نهایت، راینر فهمید که خوشحال کردن مادرش، ارزش نابود کردن دنیا و خودش را نداشته است.

چرا راینر براون در نهایت زنده ماند؟

در دنیایی که اکثر شخصیت‌ها به شکلی تراژیک جان خود را از دست دادند، زنده ماندن راینر یکی از قدرتمندترین پیام‌های داستان است. راینر در تمام طول آرک نهایی، بیش از هر شخصیت دیگری آرزوی مرگ را داشت. او از بار گناه، تروما و نفرت از خود به ستوه آمده بود و مرگ را تنها راه رهایی می‌دانست. اما داستان بارها و بارها او را از این رهایی محروم کرد.

زنده ماندن او نمادین است. بقای او، مجازات و در عین حال رستگاری اوست. او مجبور شد زنده بماند تا با عواقب اعمالش روبرو شود، اما همچنین فرصت یافت تا اشتباهاتش را جبران کند. او که داستان را به عنوان یک «قهرمان دروغین» آغاز کرد، با زنده ماندن و تلاش برای صلح، به یک «قهرمان واقعی» تبدیل شد. بقای او نشان می‌دهد که رستگاری نه در مرگ و فرار، بلکه در زندگی کردن، پذیرش گذشته و تلاش برای ساختن آینده‌ای بهتر نهفته است. او نماد نهایی «رنج کشیدن برای رستگاری» در اتک آن تایتان است.

۱۰ حقیقت جالب درباره راینر براون

1. او شخصیت مورد علاقه نویسنده است: هاجیمه ایسایاما، خالق اتک آن تایتان، در مصاحبه‌های متعددی اعلام کرده است که راینر براون شخصیت مورد علاقه او در کل مجموعه است.
2. الهام از دنیای واقعی: ایسایاما ظاهر و شخصیت راینر را تا حدی از یکی از دوستان شخصی خود و همچنین از ظاهر دیوید بکهام (برای چشم‌ها و ابروها) الهام گرفته است.
3. الهام برای فرم تایتان: ظاهر تایتان زره‌پوش از براک لزنر (Brock Lesnar)، کشتی‌گیر حرفه‌ای و مبارز MMA آمریکایی، الهام گرفته شده است.
4. رتبه دوم در مسابقه مچ‌اندازی: طبق گفته ایسایاما، اگر یک مسابقه مچ‌اندازی در میان دسته ۱۰۴ آموزشی برگزار می‌شد، راینر پس از میکاسا، در رتبه دوم قرار می‌گرفت.
5. تاریخ تولد مشترک: او تاریخ تولد خود (۱ آگوست) را با زیک یگر به اشتراک دارد.
6. معنای نام: نام “Reiner” ریشه‌ای اسکاندیناویایی دارد و به معنای «جنگجوی مشاور» است که به دوگانگی شخصیت او به عنوان یک جنگجو و یک برادر بزرگتر مشاور، اشاره دارد. نام خانوادگی “Braun” نیز در زبان آلمانی به معنای «قهوه‌ای» است.
7. محبوب‌ترین پسر: در میان اعضای دسته ۱۰۴ آموزشی، ایسایاما گفته است که راینر محبوب‌ترین پسر در میان دختران گروه بود.
8. آهنگ شخصیت: راینر یکی از معدود شخصیت‌هایی است که آهنگ تم مخصوص به خود را دارد. او تنها شخصیتی است که آهنگش را با یک کاراکتر دیگر (برتولت) به اشتراک دارد. نام آهنگ آن‌ها “Alternative Drive” است.
9. حضور افتخاری در انیمه: در قسمت دوم انیمه، یک راینر و برتولت جوان در میان جمعیت پناهندگان در زمان اعلام کمبود غذا دیده می‌شوند که این یک حضور افتخاری (cameo) فقط در انیمه است.
10. طراحی اولیه: در طراحی‌های اولیه، ایسایاما قصد داشت راینر را فردی «مقدر شده برای کارهای بزرگ» نشان دهد و به همین دلیل، فیزیک بدنی قدرتمند و شخصیتی برجسته برای او طراحی کرد.