بیوگرافی برد پیت: داستان ناگفته پسری که هالیوود را فتح کرد

سال‌های اولیه: از اوکلاهاما تا رؤیای هالیوود

ویلیام بردلی پیت در شانی، اوکلاهاما، متولد شد. مادرش، جین اتا، یک مشاور مدرسه و پدرش، ویلیام آلوین پیت، مدیر یک شرکت حمل‌ونقل بود. خانواده او به زودی به اسپرینگفیلد، میزوری نقل مکان کردند، جایی که او به همراه خواهر و برادر کوچکترش، داگ و جولی، بزرگ شد. او در یک خانواده محافظه‌کار و به عنوان یک باپتیست جنوبی تربیت شد، اما بعدها اعلام کرد که “رابطه خوبی با دین ندارد” و بین ندانم‌گرایی و الحاد در نوسان است.

پیت در دبیرستان کیکاپو تحصیل کرد و در تیم‌های گلف، شنا و تنیس عضویت داشت. پس از فارغ‌التحصیلی، در سال ۱۹۸۲ در دانشگاه میزوری ثبت‌نام کرد و در رشته روزنامه‌نگاری با گرایش تبلیغات به تحصیل پرداخت. با نزدیک شدن به فارغ‌التحصیلی، پیت احساس نمی‌کرد که آماده است تا زندگی آرامی را شروع کند. او عاشق فیلم‌ها بود — “دریچه‌ای به دنیاهای دیگر برای من” — و از آنجایی که فیلم‌ها در میزوری ساخته نمی‌شدند، تصمیم گرفت به جایی برود که آن‌ها را می‌سازند. تنها دو هفته قبل از گرفتن مدرکش، پیت دانشگاه را رها کرد و به لس آنجلس نقل مکان کرد، جایی که در کلاس‌های بازیگری شرکت کرد و به کارهای متفرقه مشغول شد.

۱۹۸۷-۱۹۹۳: آغاز کار و نقش سرنوشت‌ساز

در حالی که برای تثبیت خود در لس آنجلس تلاش می‌کرد، پیت از مربی بازیگری، روی لاندن، درس می‌گرفت. حرفه بازیگری او در سال ۱۹۸۷ با نقش‌های کوتاهی در فیلم‌های No Way Out و Less Than Zero آغاز شد. اولین حضور تلویزیونی او در ماه می همان سال با یک نقش دو قسمتی در سریال Another World رقم خورد. او همچنین در سریال‌های تلویزیونی دیگری مانند Growing Pains و 21 Jump Street به عنوان بازیگر مهمان ظاهر شد.

پس از سال‌ها نقش‌های مکمل در فیلم‌ها و حضورهای مکرر به عنوان مهمان در تلویزیون، پیت با نقش مکمل خود در فیلم جاده‌ای تلما و لوئیز (Thelma & Louise) در سال ۱۹۹۱ توجه گسترده‌تری را به خود جلب کرد. او نقش جی.دی.، یک جنایتکار خرده‌پا را بازی می‌کرد که با تلما (جینا دیویس) دوست می‌شود. صحنه عاشقانه او با دیویس به عنوان رویدادی که پیت را به عنوان یک نماد جذابیت جنسی تعریف کرد، ذکر شده است. این نقش کوتاه اما به یاد ماندنی، درهای هالیوود را به روی او گشود.

۱۹۹۴-۱۹۹۸: از خون‌آشام دلربا تا کارآگاه خشن؛ تولد یک ستاره

سال ۱۹۹۴ نقطه عطف مهمی در کارنامه پیت بود. او با بازی در نقش خون‌آشامی به نام لوئی در فیلم ترسناک رمانتیک مصاحبه با خون‌آشام (Interview with the Vampire) در کنار تام کروز و کیرستن دانست قرار گرفت. اگرچه عملکرد او با نقدهای متفاوتی روبرو شد، اما این فیلم جایگاه او را به عنوان یک ستاره در حال ظهور تثبیت کرد.

در ادامه، او در فیلم افسانه‌های خزان (Legends of the Fall) بازی کرد که اولین نامزدی جایزه گلدن گلوب را برای او به ارمغان آورد. اما این فیلم هیجان‌انگیز و جنایی هفت (Seven) در سال ۱۹۹۵ بود که توانایی‌های بازیگری او را به طور جدی به نمایش گذاشت. او در کنار مورگان فریمن، نقش یک کارآگاه را بازی کرد که به دنبال یک قاتل سریالی است. پیت این فیلم را یک فیلم عالی خواند و اعلام کرد که این نقش افق‌های بازیگری او را گسترش خواهد داد. عملکرد او با استقبال منتقدان روبرو شد و فیلم هفت با فروش ۳۲۷ میلیون دلاری در باکس آفیس جهانی، یک موفقیت بزرگ بود.

پس از موفقیت هفت، پیت نقش مکمل جفری گوینز را در فیلم علمی-تخیلی تری گیلیام، ۱۲ میمون (12 Monkeys) پذیرفت. این فیلم نقدهای عمدتاً مثبتی دریافت کرد و پیت به طور خاص مورد ستایش قرار گرفت. این نقش برای او جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و اولین نامزدی جایزه اسکار را به ارمغان آورد.

۱۹۹۹-۲۰۰۳: نماد فرهنگی با باشگاه مشت‌زنی و یاران اوشن

در سال ۱۹۹۹، پیت نقش تایلر دردن را در باشگاه مشت‌زنی (Fight Club) به تصویر کشید، یک اقتباس سینمایی از رمان چاک پالانیک به کارگردانی دیوید فینچر. پیت برای این نقش درس‌های بوکس، تکواندو و گراپلینگ گرفت. علی‌رغم نظرات متفاوت منتقدان و عملکرد ضعیف‌تر از حد انتظار در گیشه، باشگاه مشت‌زنی پس از انتشار دی‌وی‌دی آن در سال ۲۰۰۰ به یک فیلم کالت کلاسیک تبدیل شد و شخصیت تایلر دردن به یکی از نمادین‌ترین نقش‌های او بدل گشت.

پس از باشگاه مشت‌زنی، پیت در فیلم گانگستری گای ریچی، قاپ‌زنی (Snatch) در سال ۲۰۰۰ در نقش یک بوکسور کولی ایرلندی با لهجه‌ای تقریباً نامفهوم ظاهر شد که مورد تحسین بسیاری قرار گرفت. سال بعد، او در کنار جولیا رابرتس در کمدی رمانتیک مکزیکی (The Mexican) بازی کرد.

در دسامبر ۲۰۰۱، پیت نقش راستی رایان را در فیلم سرقتی یاران اوشن (Ocean’s Eleven)، بازسازی نسخه اصلی سال ۱۹۶۰، بر عهده گرفت. او به گروهی از بازیگران برجسته از جمله جورج کلونی، مت دیمون، اندی گارسیا و جولیا رابرتس پیوست. این فیلم که با استقبال خوب منتقدان روبرو شد، در گیشه بسیار موفق بود و ۴۵۰ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت و جایگاه پیت را به عنوان یک ستاره پولساز جهانی مستحکم‌تر کرد.

۲۰۰۴-۲۰۰۸: تسخیر گیشه و تحسین منتقدان

در سال ۲۰۰۴، پیت دو نقش اصلی داشت: نقش آشیل در فیلم حماسی تروی (Troy) و بازگشت به نقش راستی رایان در دنباله یاران دوازده‌گانه اوشن (Ocean’s Twelve). فیلم تروی اولین فیلمی بود که توسط کمپانی Plan B Entertainment تولید شد، شرکت فیلم‌سازی که او دو سال قبل با جنیفر آنیستون و برد گری تأسیس کرده بود.

در سال ۲۰۰۵، پیت در کمدی اکشن آقا و خانم اسمیت (Mr. & Mrs. Smith) به کارگردانی داگ لیمان بازی کرد. در این فیلم، یک زوج متأهل خسته از زندگی کشف می‌کنند که هر کدام یک قاتل حرفه‌ای هستند که مأمور به کشتن دیگری شده‌اند. این فیلم به خاطر شیمی فوق‌العاده بین پیت و آنجلینا جولی، که نقش همسرش جین اسمیت را بازی می‌کرد، مورد ستایش قرار گرفت. آقا و خانم اسمیت با فروش ۴۷۸ میلیون دلاری در سراسر جهان، به یکی از بزرگترین موفقیت‌های سال ۲۰۰۵ تبدیل شد.

برای فیلم بعدی خود، پیت در کنار کیت بلانشت در درام چند روایتی الخاندرو گونسالس اینیاریتو، بابل (Babel) در سال ۲۰۰۶ بازی کرد. عملکرد پیت با استقبال منتقدان روبرو شد و خود پیت بعدها گفت که پذیرفتن این نقش یکی از بهترین تصمیمات دوران حرفه‌ای‌اش بوده است. این فیلم هفت نامزدی جایزه اسکار و گلدن گلوب دریافت کرد و برای پیت یک نامزدی بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در گلدن گلوب به ارمغان آورد. در همان سال، کمپانی او، Plan B Entertainment، فیلم رفتگان (The Departed) را تولید کرد که برنده جایزه اسکار بهترین فیلم شد.

این دوره از زندگی حرفه‌ای برد پیت، او را نه تنها به عنوان یک ستاره بی‌رقیب در گیشه، بلکه به عنوان یک بازیگر بااستعداد و یک تهیه‌کننده زیرک تثبیت کرد. این آغازی برای فصلی جدید بود که در آن پیت توازن میان جایگاهش به عنوان یک سوپراستار جهانی و جاه‌طلبی رو به رشدش در پشت دوربین را برقرار می‌کرد… داستانی که در بخش بعدی ادامه خواهیم داد.

۲۰۰۸-۲۰۱۲: همکاری با بزرگان و رسیدن به اوج پختگی هنری

دورانی که پس از تثبیت برد پیت به عنوان یک ستاره جهانی آغاز شد، با مجموعه‌ای از انتخاب‌های هوشمندانه و همکاری با برخی از بزرگترین کارگردانان مؤلف (Auteur) سینمای معاصر تعریف می‌شود. او در این دوره به طور فزاینده‌ای از نقش‌های صرفاً تجاری فاصله گرفت و به سمت پروژه‌هایی رفت که او را به عنوان یک بازیگر به چالش می‌کشیدند.

اولین همکاری او با برادران کوئن در کمدی سیاه پس از خواندن بسوزان (Burn After Reading) در سال ۲۰۰۸، جنبه دیگری از استعداد کمدی او را به نمایش گذاشت. نقش او به عنوان یک مربی ورزشی احمق و پرانرژی، یکی از خنده‌دارترین اجراهای او بود و نشان داد که او از به سخره گرفتن تصویر «پسر خوش‌چهره» خود هراسی ندارد.

اما نقطه اوج این دوره، بدون شک فیلم مورد عجیب بنجامین باتن (The Curious Case of Benjamin Button) در سال ۲۰۰۸ بود که او را دوباره با دیوید فینچر همراه کرد. این فیلم که اقتباسی آزاد از داستانی کوتاه نوشته اف. اسکات فیتزجرالد بود، داستان مردی را روایت می‌کند که پیر به دنیا می‌آید و به صورت معکوس پیر می‌شود. اجرای حساس و چندلایه پیت، که با کمک جلوه‌های ویژه پیشگامانه به تصویر کشیده شد، یک شاهکار بی‌زمان خلق کرد. این نقش دومین نامزدی اسکار و چهارمین نامزدی گلدن گلوب را در رشته بهترین بازیگر مرد برای او به ارمغان آورد. فیلم در مجموع نامزد سیزده جایزه اسکار شد و بیش از ۳۲۹ میلیون دلار در سراسر جهان فروخت.

ورود به دنیای تارانتینو و فتح کن

در سال ۲۰۰۹، پیت با کوئنتین تارانتینو در فیلم جنگی حرامزاده‌های لعنتی (Inglourious Basterds) همکاری کرد. او نقش ستوان آلدو رین، یک مبارز مقاومت آمریکایی را بازی می‌کرد که گروهی از سربازان یهودی-آمریکایی را برای شکار نازی‌ها در فرانسه تحت اشغال آلمان رهبری می‌کرد. لهجه غلیظ جنوبی و کاریزمای بی‌نظیر او، شخصیتی فراموش‌نشدنی خلق کرد. این فیلم در جشنواره فیلم کن ۲۰۰۹ به نمایش درآمد و به یک موفقیت بزرگ در گیشه تبدیل شد و بیش از ۳۱۱ میلیون دلار فروش داشت. این همکاری نه تنها یک موفقیت تجاری بود، بلکه آغاز یک رابطه کاری مهم بین پیت و تارانتINO بود که یک دهه بعد به اوج خود رسید.

پیت در ادامه با ترنس مالیک، کارگردان صاحب‌سبک، در درام تجربی درخت زندگی (The Tree of Life) در سال ۲۰۱۱ همکاری کرد که برنده نخل طلای جشنواره کن شد. اما این درام ورزشی مانیبال (Moneyball) بود که بار دیگر تحسین گسترده منتقدان را برای او به همراه داشت. او در این فیلم نقش بیلی بین، مدیر کل تیم بیسبال اوکلند اتلتیکس را به تصویر کشید که با استفاده از تحلیل‌های آماری، تیمی کم‌هزینه اما رقابتی را تشکیل می‌دهد. این اجرا که با استقبال شدیدی روبرو شد، شش نامزدی اسکار از جمله بهترین بازیگر مرد برای پیت را به همراه داشت.

Plan B Entertainment: قدرت تهیه‌کنندگی در پشت صحنه

در حالی که کارنامه بازیگری برد پیت در حال درخشش بود، فعالیت او در پشت دوربین به عنوان یک تهیه‌کننده، تأثیری عمیق‌تر و ماندگارتر بر صنعت سینما می‌گذاشت. کمپانی Plan B Entertainment که او تأسیس کرده بود، به پناهگاهی برای داستان‌های جسورانه و فیلم‌سازان صاحب دیدگاه تبدیل شد؛ داستان‌هایی که استودیوهای بزرگ اغلب از ریسک کردن روی آن‌ها سر باز می‌زدند.

پس از موفقیت رفتگان (The Departed)، این کمپانی به تولید فیلم‌های تحسین‌شده ادامه داد. نقطه اوج این فعالیت‌ها، تولید فیلم ۱۲ سال بردگی (12 Years a Slave) در سال ۲۰۱۳ بود. این درام تاریخی که بر اساس زندگی‌نامه سالومون نورثاپ ساخته شده بود، با استقبال بی‌نظیر منتقدان روبرو شد و برنده سه جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم شد. این اولین اسکار برد پیت به عنوان تهیه‌کننده بود و جایگاه او را به عنوان یک نیروی قدرتمند در هالیوود تثبیت کرد.

موفقیت‌های Plan B به همین‌جا ختم نشد. این کمپانی فیلم‌هایی مانند درخت زندگی (The Tree of Life)، مانیبال (Moneyball)، رکود بزرگ (The Big Short)، مهتاب (Moonlight) که برنده اسکار بهترین فیلم شد، و میناری (Minari) را تولید کرد. برد پیت با این کار نشان داد که چشم تیزبینی برای کشف استعداد و داستان‌های مهم دارد و میراث او فراتر از نقش‌هایی است که جلوی دوربین بازی کرده است.

۲۰۱۳-حال: از زامبی‌ها تا فتح اسکار بازیگری

در سال ۲۰۱۳، پیت در فیلم جنگ جهانی زد (World War Z)، یک تریلر درباره آخرالزمان زامبی‌ها، بازی و تهیه‌کنندگی کرد. این فیلم با فروش بیش از ۵۳۹ میلیون دلار در سراسر جهان، به موفق‌ترین فیلم تجاری او تا به امروز تبدیل شد. در همان سال، او نقش مکمل کوتاهی در ۱۲ سال بردگی و فیلم مشاور (The Counselor) به کارگردانی ریدلی اسکات داشت.

او در ادامه در فیلم جنگی خشم (Fury) در سال ۲۰۱۴ در کنار شایا لابوف بازی کرد. اما این دهه با یک نقطه اوج خیره‌کننده به پایان رسید. در سال ۲۰۱۹، پیت برای دومین بار با کوئنتین تارانتینو در فیلم روزی روزگاری در هالیوود (Once Upon a Time in Hollywood) همکاری کرد. او نقش کلیف بوث، بدلکار و دوست لئوناردو دی‌کاپریو را بازی کرد. این اجرا که ترکیبی بی‌نقص از کاریزما، خونسردی و تهدید پنهان بود، به عنوان یکی از بهترین اجراهای دوران حرفه‌ای او مورد ستایش قرار گرفت.

این نقش سرانجام جایزه‌ای را که مدت‌ها انتظارش را می‌کشید برای او به ارمغان آورد: جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد. این یک لحظه باشکوه برای بازیگری بود که دهه‌ها در بالاترین سطح هالیوود کار کرده بود و سرانجام توسط آکادمی مورد تقدیر قرار گرفت.

زندگی شخصی: فراتر از پرده سینما

زندگی شخصی برد پیت همیشه به اندازه حرفه‌اش مورد توجه رسانه‌ها بوده است. او از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ با جنیفر آنیستون، ستاره سریال دوستان (Friends)، ازدواج کرده بود. ازدواج آن‌ها به عنوان یکی از موفقیت‌های نادر هالیوود تلقی می‌شد، اما جدایی آن‌ها در سال ۲۰۰۵ به یکی از پر سر و صداترین خبرهای دهه تبدیل شد.

در جریان مراحل طلاق، رابطه او با آنجلینا جولی، هم‌بازی‌اش در فیلم آقا و خانم اسمیت، توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرد. این زوج که توسط رسانه‌ها “برنجلینا” نامیده می‌شدند، به یکی از مشهورترین و قدرتمندترین زوج‌های جهان تبدیل شدند. آن‌ها شش فرزند دارند: مدوکس، پکس، زهرا، شایلو، ناکس و ویوین. پیت و جولی پس از سال‌ها زندگی مشترک، در سال ۲۰۱۴ ازدواج کردند اما در سال ۲۰۱۶ اعلام کردند که از هم جدا شده‌اند.

فعالیت‌های بشردوستانه و سیاسی

از زمان آغاز رابطه‌اش با جولی، پیت به طور فزاینده‌ای در مسائل اجتماعی در ایالات متحده و در سطح بین‌المللی درگیر شد. او از حامیان کمپین ONE برای مبارزه با ایدز و فقر در کشورهای در حال توسعه است. او بنیاد Make It Right را در سال ۲۰۰۶ برای کمک به بازسازی خانه‌های آسیب‌دیده در نیواورلئان پس از طوفان کاترینا تأسیس کرد. او و جولی همچنین بنیاد Jolie-Pitt را برای کمک به اهداف بشردوستانه در سراسر جهان تأسیس کردند و میلیون‌ها دلار به سازمان‌هایی مانند پزشکان بدون مرز و برنامه جهانی غذا اهدا کرده‌اند.

میراث برد پیت: نمادی ماندگار در تاریخ سینما

سفر برد پیت از یک جوان تازه‌کار در میزوری تا تبدیل شدن به یک اسطوره جهانی، داستانی از تکامل است. او از برچسب «پسر زیبا» فراتر رفت و خود را به عنوان یک بازیگر با استعداد با طیف وسیعی از نقش‌ها اثبات کرد. او از یک ستاره گیشه به یک تهیه‌کننده تأثیرگذار تبدیل شد که به داستان‌های مهم و جسورانه فرصت دیده شدن می‌دهد.

میراث او تنها در جوایز و فروش فیلم‌هایش خلاصه نمی‌شود، بلکه در تأثیری است که بر فرهنگ عامه گذاشته است؛ از تایلر دردن گرفته تا آلدو رین و کلیف بوث، او شخصیت‌هایی را خلق کرده که در حافظه سینما حک شده‌اند. برد پیت دیگر فقط یک ستاره نیست؛ او بخشی از تاریخ سینمای مدرن است، یک هنرمند کامل که همچنان به دنبال چالش‌های جدید و تعریف مجدد مرزهای خود است.